H Aνδραβίδα και η αίγλη που χάθηκε.

Η Ανδραβίδα με τις χρυσές σελίδες στα χρόνια του Μεσαίωνα, ως πρωτεύουσα του Φράγκικου Πριγκιπάτου της Αχαϊας , αλλά και αργότερα ως η πόλη των αλόγων και της μοναδικής , περίτεχνης τραγιάσκας, ως μια κωμόπολη με τόσο όμορφη ρυμοτομία η οποία έχει αναθρέψει ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, είναι πάνω από μια δεκαετία που χάνει ολοένα την λάμψη της. 

Κάποτε όταν η δική μου γενιά, είμασταν παιδιά, η αγορά και η πλατεία έσφυζαν από ζωή. Τα καφενεία και τα καπηλειά, άνθιζαν και αποτελούσαν έλξη επισκεπτών από γειτονικά χωριά. Το ίδιο γινόταν και πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια (αν δεν κάνω λάθος) , με τα στέκια (μπαράκια) στην υπέροχη πλατεία. Έναν χώρο, μεγάλο με αρχαιολογικό χώρο μπροστά, δίχως την αξιοποίηση που θα έπρεπε να έχει (ας σκεφτούμε μέρη που δεν έχουν τόση έκταση για πλατεία κι ονομάζουν τα λίγα μέτρα γης ).

Η πόλη είχε υπηρεσίες , με αρχή το Αστυνομικό Τμήμα, για το οποίο δεν έγιναν οι δέουσες ενέργειες, δεν δόθηκε ο αγώνας που άξιζε για τον τόπο -όταν- όπως αναφέρω συχνά, θυσιάστηκαν δυο στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας, στον βωμό του καθήκοντος. Μόνο για ηθικούς λόγους, όφειλαν οι αρμόδιοι να δώσουν μάχη αληθινή...εννοείται ότι μεγάλη ευθύνη φέρει η τοπική κοινωνία, καθόσον ελάχιστοι είναι αυτοί που προσπαθούν αληθινά για τα σοβαρά θέματα.Μάλιστα, κάποιοι αποφεύγουν τη δημοσιότητα, αποφεύγουν τη δημιουργία "οπαδών", όπως έκαναν και κάνουν, όσοι αποσκοπούν σε κάποιου είδους βόλεμα. 

Η ασφάλεια στην πόλη, βρίσκεται σε σημείο κάκιστο..., όταν πολύ συχνά οι κλοπές και οι διαρρήξεις τείνουν να γίνουν φαινόμενο. 

Εννοείται πως δεν γυρίζει πίσω το Αστυνομικό Τμήμα, κάτι ξεκάθαρο από την αρχή, αν και διάφοροι συμπολίτες βολεμένοι...υπόσχονταν στους αδαείς..μέχρι και πριν από λίγο καιρό.

Γιατί όμως δεν συζητούν όλοι οι φορείς, για κάποια λύση ελέγχου - ασφάλειας της πόλης;Υπάρχουν τρόποι για περιπολίες, αφού κρατικό μηχανισμό δεν διαθέτουμε. Αρκεί να το θέλουν οι πολίτες και να ενδιαφερθούν αληθινά οι αρμόδιοι..

Ο τόπος δεν θα πάει μπροστά, ούτε με τις κατά καιρούς εκδηλώσεις (εννοείται ότι είναι μια θετική ένδειξη και θα πρέπει να γίνονται παραπάνω), ούτε με τις δηλώσεις...ούτε με τις ατελείωτες φωτογραφίες. Από σοβαρή αντιμετώπιση πάσχουμε, από έμπρακτο ενδιαφέρον, για την καθημερινή ασφάλεια. 

Τα γραφόμενά μου, αποτελούν επανάληψη και δεν προέκυψαν μετά την πρόσφατη διάρρηξη του σπιτιού μας, για την οποία απορώ πως φαντάστηκαν ότι θα βρούν χρήματα ή κάτι πολύτιμο, αφού είναι γνωστή η στάση ζωής μας.

Είναι τρία χρόνια τώρα, που μετά από σοβαρές ενδείξεις...εφιστώ τον κίνδυνο για όσα συμβαίνουν. Κι αν σήμερα είναι για εμάς, αύριο θα είναι για κάποιον άλλο. O Θεός να βοηθήσει να μην γίνει τίποτα χειρότερο..

Τι περιμένουν λοιπόν, οι αρχές του τόπου για να δράσουν , για να κληθούμε όλοι ως σύλλογοι και πολίτες, να φροντίσουμε για το σοβαρό θέμα ασφάλειας της καθημερινότητας; Γιατί τόση αδιαφορία, σ' ένα θέμα που είναι εξίσου σοβαρό, που ενέχει κινδύνους για όλους;

Στη συνέχεια, απ' όσα μου μετέφεραν άτομα του φιλικού μας κύκλου, " στην πλατεία δεν πατάει ψυχή", "τα μαγαζιά στενάζουν". Επτά το απόγευμα και το χειμώνα , τρομάζεις να κυκλοφορήσεις. Πόσο απογοητευτικό;

Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν, ότι οι μικρές επιχειρήσεις της εστίασης, είναι υποδειγματικές και σε όλα τέλειες, αλλά χαρίζουν μια νότα ζωής και ασφάλειας στην πόλη. Όταν ένα κατάστημα είναι ανοιχτό, τα φώτα , η κουβέντα, αποτελούν δείγμα ζωντανής κοινωνίας. Επίσης τα λίγα καταστήματα στην αγορά και στους γύρω δρόμους, είναι όλα αξιόλογα και δεν υστερούν σε κάτι.

Η Ανδραβίδα, δεν μπορεί να ξαναβρεί την αίγλη του παρελθόντος, άλλωστε τα πάντα ρει. Μπορεί όμως με την ανιδιοτελή αγάπη, με τη φροντίδα μας και όχι μόνο με τον ψηφοθηρικό στόχο, όχι μόνο θωρώντας κάποια καρέκλα στην αυτοδιοίκηση, να ανέλθει στην κλίμακα που της αξίζει, να αποκτήσει κάτι από τη χαμένη της δόξα.

Εύχομαι καλή Πρωτοχρονιά, για μια Νέα Χρονιά με υγεία και ευημερία.

Με ειλικρινείς ευχές και σεβασμό

Σοφία Δ. Αγραπίδη

Στκρος Σ.Ξ ε.α - Συγγραφέας