Περί δημοσιογραφίας, με βαρύτητα στην ιδιαίτερη πατρίδα.

Η δημοσιογραφία σύμφωνα με το λεξικό, είναι η συγκέντρωση και διάδοση ειδήσεων μέσω του τύπου.

Γενικά η συγκέντρωση ειδήσεων και πληροφοριών και η διάδοσή τους μέσω των ΜΜΕ (πλέον έντυπων και διαδικτυακών), με στόχο την ορθή πληροφόρηση των πολιτών...άλλο αν σήμερα δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την ορθότητα αυτών που διαβάζουμε (κυρίως στο διαδίκτυο).

Από το διαδίκτυο (βικιπαίδεια)

Η δημοσιογραφία εμπεριέχει την υποκειμενική άποψη αυτού που την ασκεί, από τον τρόπο διαμόρφωσης ή παρουσίασης των συγκεντρωμένων πληροφοριών, μέχει τον άμεσο σχολιασμό τους. Όποιος ασκεί τη δημοσιογραφία ως επάγγελμα υπόκειται στον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας της ένωσης συντακτών στην οποία ανήκει.

Τα τελευταία χρόνια , αυτό που παρατηρούμε είναι το ίδιο κείμενο (είδηση ) σχεδόν σε όλα τα μέσα (κυρίως τα διαδικτυακά). Σπάνια, θα διαβάσουμε κάτι διαφορετικό, κάποια ανάλυση ή παραπάνω στοιχεία.

Από το βιβλίο: Η τέχνη της δημοσιογραφίας των Floyd K. Baskette, Jack Z. Sissors, Brian S. Brooks, εκδόσεις ΓΝΩΣΗ ,1986. Μετάφραση - Επιμέλεια - Προσαρμογή : Aνδρέας Χριστοδουλίδης

Η καλύτερη σχολή είναι το μάρμαρο.., απάντησε  το 1965 ο Σπύρος Γιαννάτος, στο ερώτημα " Πως να γίνω δημοσιογράφος". (με την έννοια ότι εκεί απαιτούνταν ώρες δουλειάς για τυχόν λάθη, για σωστή επεξεργασία κτλπ).

**Στο μάρμαρο η αποτύπωση γινόταν μέσω λάξευσης, χάραξης.

Ξεφυλλίζοντας αυτό το βιβλίο, που το έχω διαβάσει στο παρελθόν, μπορώ να επιβεβαιώσω, ότι η τέχνη της δημοσιογραφίας (με λύπη το αναφέρω) έχει εκλείψει.. 

Που είναι η προσοχή στην ορθογραφία και στο συντακτικό;

Που είναι η διαδικασία για να εισαχθεί ο τίτλος;

Που είναι η αξιολόγηση των ειδήσεων;

δεν επιθυμώ να μακρηγορήσω , ούτε και να παρουσιάσω τις τυχόν γνώσεις μου , παρά μόνο να εστιάσω στα σημεία της εποχής, που αφαιρούν τον όρο τέχνη...

Ενώ έχουμε τη δυνατότητα της διαδικτυακής ενημέρωσης, που αποτελεί τον άμεσο τρόπο ώστε να ενημερωθεί κυριολεκτικά όλος ο κόσμος, σε πολύ σύντομο διάστημα, δεν έχουμε ποιότητα στον τρόπο που παρουσιάζεται η ύλη..

Όσο για τα φωτορεπορτάζ; Εμφανής απουσία, αξιολόγησης.

Eίναι άλλα τα κριτήρια.... σήμερα των συνεντεύξεων, δημοσιεύσεων , ενασχόλησης με πρόσωπα και φορείς, μου είπαν πρόσφατα δυο παλιοί άνθρωποι - αγωνιστές του χώρου.

Τουλάχιστον για την ιδιαίτερη πατρίδα (εκτός των εξαιρέσεων που υπάρχουν), γνωρίζω πολύ καλά, καθόσον η οικογένειά μου , είχε κάποιο δεσμό με το θέμα..

Προσωπικά δεν διαπραγματεύομαι τις αξίες μου, γι' αυτό και δεν ασχολούμαι σε προσωπικό επίπεδο, δεν αναζητώ τα κριτήριά τους.....

Απλά θέλω να γνωρίζουν....ότι γνωρίζω, πως προχωράει το σύστημα.

Κάπως έτσι συνέβηκε με τη διαδικτυακή έκδοση , μιας εφημερίδας της Ηλείας, που αντί να δώσει έμφαση στα όμορφα σημεία του πρόσφατου ιππικού γεγονότος στην Ανδραβίδα, εστίασε στο ατυχές συμβάν, ενός ατυχήματος με άμαξα κι ενός μικρότερου..

Προσωπικά και μετά την άρνηση των αρμοδίων, να αφαιρεθούν αυτές οι φωτογραφίες που αποτελεί παρατήρηση και κακή κριτική προς την εφημερίδα, ανθρώπων του ιππικού τομέα από όλη την Ελλάδα...εκφράζω απλά τη θλίψη όλων.

Τι σημαίνει είναι ένα συμβάν που έγινε; 

Να αξιολογηθεί σύμφωνα, με τη μορφή και τον σκοπό της εκδήλωσης, δεν γίνεται; 

Να σεβαστούν τους ανθρώπους που εμπλέκονται;

Ποιο σκοπό ακριβώς εξυπηρετεί ο υπεύθυνος ή οι υπεύθυνοι;

Ας είναι καλά κι ας συνεχίζουν, με αυτόν τον τρόπο που τους εκφράζει.

Άλλωστε είναι διαφορετικά τα κριτήρια....όπως μου είπαν οι δυο παλαίμαχοι του αθηναϊκού τύπου..

Υ.Σ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΠΗΓΗ, ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

92η Ιππική Έκθεση, στον απόηχο..

 

Στον απόηχο της 92ης Ιππικής Έκθεσης.

Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, έκλεισε η αυλαία του εν λόγω ιστορικού θεσμού.

Ο απόηχος αφήνει μια αύρα αισιοδοξίας από τους συμμετέχοντες, προς τους διοργανωτές , προς την Ανδραβίδα. Τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματα, συνεχίζονται και σήμερα. Σχόλια όμορφα, θετικά και εμψυχωτικά.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ 

Ως δημότης της Ανδραβίδας και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής, καθώς και ως άνθρωπος που ζω από την ώρα που γεννήθηκα την Έκθεση, καθόσον ο πατέρας μου ,είχε άλογα, εκφράζω τις ολόψυχες ευχαριστίες μου, σε όλους τους ιπποεκτροφείς,ιπποπαραγωγούς, αναβάτες,αμαζόνες, που με τη συμμετοχή τους, έβαλαν μια πολύ σημαντική νότα, στη φετινή έκθεση. Τη νότα των 84 εγγραφών ίππων και περί των 140 στον χώρο. Πολλές ευχαριστίες και στους φίλους, γνωστούς, φιλίππους, που ήρθαν ως θεατές.

Επίσης εκφράζω τις ειλικρινείς ευχαριστίες μου, σε όλα τα πρόσωπα με τα οποία συνεργαστήκαμε για να φέρουμε εις πέρας, αυτή τη δράση με τις ιδιαίτερες δυσκολίες, λόγω έμψυχου υλικού. Είναι δύσκολο για όποιον ασχολείται με δραστηριότητες στα χαρτιά ή στον υπολογιστή, να κατανοήσει τις απαιτήσεις της Ιππικής Έκθεσης.

Συγκεκριμένα , θερμές ευχαριστίες στον Δήμαρχο κ.Ιωάννη Λέντζα, για την εμπιστοσύνη ακόμη μια φορά , καθώς και σε όλους τους αρμοδίους της Δημοτικής Αρχής. 

Στον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής - Αντιδήμαρχο κ. Γιάννη Γυφτοχρήστο , Αντιπρόεδρο - Αντιδήμαρχο κ. Κωνσταντίνο Χαντζή, στον δημοτικό σύμβουλο κ. Γιάννη Βαρβαρέσο, στο μέλος της δημοτικής κοινότητας κ. Γεώργιο Λάγαρη,στον κ. Διονύσιο Κονταλή και κ. Χάρη Γεωργιόπουλο από τους Ιππικούς Φορείς της πόλης, για την άψογη συνεργασία.

Εγκάρδιες ευχαριστίες στην Ελλανόδικη Επιτροπή, με αρχή από τον βράχο, των πενήντα χρόνων που τιμά την πόλη μας, Καθ. Παν. κ. Ιωάννη Μενεγάτο, την Κτηνίατρο του τόπου κ. Λήδα Οικονομοπούλου, τον μέχρι πρότινος Κτηνίατρό μας, κ. Γεώργιο Χατζηπανταζή,καθώς και τα υπόλοιπα μέλη κ. Κούτρα Ιωάννα, κ. Μπουκουβάλα Αθανάσιο, κ. Γούγουλα Θεόδωρο.

Ολόψυχες ευχαριστίες επίσης, σε όλους που βοήθησαν με τον δικό τους τρόπο, ως χορηγοί, εθελοντές , τους τεχνικούς του ήχου, τους αρμοδίους για τον ηλεκτρισμό καλ.

Εννοείται, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ερυθρό Σταυρό, στην Εταιρεία Ιδιωτικής Ασφάλειας , καθώς και στα αρμόδια όργανα Προστασίας του Πολίτη.

Εκτός από τα προαναφερόμενα πρόσωπα, ευχαριστώ θερμά και ειλικρινά, την ομάδα των υπαλλήλων του Δήμου μας, που για ακόμη μια φορά έδωσε τον καλύτερο εαυτό της, με εργασία ωρών στα γραφειοκρατικό - γραμματειακό μέρος, με αρχή την κ. Ιωάννα Καλφιώτη που ασχολείται χρόνια με την Ιππική Έκθεση.

Ακόμη είναι, η κ. Έλενα Λεμποτέση, η κ. Μαρία Δημάκη, η κ.Κωνσταντίνα Σινάνου, η κ. Μαίρη Σκαλτσά, η κ. Ζωή Τσουραπά,, η κ. Γεωργία Ρουφικτού , καθώς και ο κ. Βασίλειος Τσάκος.

Ευχαριστώ ολόψυχα την Γιώτα, για την άψογη συνεργασία, η οποία ανταποκρίθηκε άψογα σε ένα νέο για την ίδια αντικείμενο.

Πολλα ευχαριστώ, στην Αμαλία από το γραφείο του κ.Δήμαρχου, για μια ακόμη άψογη συνεργασία.

Όμως θα ήταν παράλειψη, να μην εκφράσω (εκφράσουμε), τα θερμά ευχαριστήρια στην Αναστασία Καπατσούλια, για την αμέριστη βοήθεια στην προετοιμασία της εκδήλωσης. Ένα πρόσωπο του εθελοντικού τομέα που ασχολείται εδώ και χρόνια με το αντικείμενο, αλλά για λόγους ανωτέρας βίας ,δεν ήταν μαζί μας στην Έκθεση.

ΣΧΟΛΙΑ

Επί κακοήθους πολέμου, που παρατηρείται κάθε χρόνο, πριν από την Έκθεση και για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων (αποτελεί αδίκημα), δεν θα μακρηγορήσω. Θα αναφέρω δημόσια όμως, ότι υπάρχουν ντοκουμέντα για όλα...

Δικαίωμα έχει να μιλά και να κρίνει, όποιος εργάζεται, όποιος τρέχει, όποιος προσφέρει έμπρακτα..Οι ήρωες του διαδικτύου, του κινητού και του πληκτρολογίου, αποτελούν είδος που κούρασε την κοινωνία. Με λίγη αυτοκριτική, όλοι γινόμαστε καλύτεροι.

Επίσης, η ιστορία δεν πρέπει να εμπλέκεται στα προσωπικά μας αυτοδιοικητικά μίση ή διαφορές. 

Είναι κρίμα, να έχουμε φτάσει σε μια ώριμη ηλικία...αλλά να επικρατεί η ανωριμότητα, η ασέβεια προς τον τόπο, τους θεσμούς, τους προγόνους. Να επιδιώκουμε την διατράνωση του εγώ και να μην αντιλαμβανόμαστε ότι με το εμείς, θα πάει ο τόπος μπροστά.

Ξεκινώντας, μια πορεία δουλειάς για την επόμενη Έκθεση, εύχομαι σε όλους και του χρόνου με υγεία και καλή διάθεση.
 

Υ.Σ Κάποιες φωτογραφίες, ανήκουν στην ανάρτηση του Δήμου.

Φθινόπωρο και ποιητική διαδρομή, της Σοφίας Δ. Αγραπίδη.

 Όπως έχω αναφέρει πάλι, όλες οι εποχές αποτελούν πηγή έμπνευσης.

Το φθινόπωρο όμως φέρει, μια γλυκιά νοσταλγία, μια μελαγχολία για πρόσωπα που έφυγαν,για παιδικά χρόνια με χαμόγελα και τις αθώες ψυχές να τρέχουν, να παίζουν, να ονειρεύονται.

Φθινόπωρο του ταξιδέματος των χελιδονιών και των άλλων διαβατάρικων πουλιών.

Φθινόπωρο των χρωμάτων, των σπόρων της γης, της βροχής που φέρνει κάθαρση και τόσα άλλα ακόμη..

Ακολουθεί το προσωπικό μου , φθινοπωρινό αφιέρωμα (2016 - 2022), τα επόμενα σε άλλο ταξίδι..

2015

1. Εκείνο το φθινόπωρο

Μάτια θαμπά, πικραμένα.

Εκείνο το φθινόπωρο

σαν ξερό φύλλο.

Ύφος αγνό, μαραμένο

στην πίκρα της συννεφιασμένης

Κυριακής.

Κομμένα τα φτερά

πώς να πέταγε;

πικραμένη η μικρή ψυχή.

 

Ξάφνου μια χελιδόνα

της έδωσε για πάντα φτερά.

Τιτιβίζει συνέχεια τώρα.

Οι σκέψεις κάποιες μέρες

σαν τα πουλιά φεύγουν

και γυρίζουν!!

2016

2. Φθινόπωρο

Μουντό το πρωινό συννεφιασμένο.

Κυλούν στα τζάμια οι σταγόνες της βροχής,

φαινόμενο απλό, συνηθισμένο,

γνωστό σημάδι της καινούριας εποχής.

Πέρασε το τρελό το καλοκαίρι.

Σιγά το λένε οι ψιχάλες στα κλαδιά.

Πιο δυνατά στο φύλλωμα τ’ αγέρι,

κυκλάμινα στα δάση, ζωγραφιά.

Φύγαν προς το νοτιά τα χελιδόνια,

τ’ αηδόνια σώπασαν, σκόρπισαν τα πουλιά.

Μέσα στα μισόγυμνα τα κλώνια

έμεινε έρημη και πάλι η φωλιά.

  

Καθώς αντίκρισα τα πρώτα φύλλα,

ξερά να είναι σκορπισμένα στην αυλή,

ένιωσα στο κορμί ανατριχίλα

γλυκιά μελαγχολία στην ψυχή.

                                                    

3. Φθινοπωρινό σ' αγαπώ

Πόσο μακριά

είναι ο ουρανός

απ' τα γιασεμιά;

Πόσο μακριά

είναι η θάλασσα

απ' τα μάτια σου;

Έλεγες σαν

με κρατούσες αγκαλιάς

στη φθινοπωρινή πανσέληνο

την ώρα που τ' αστέρια

έπαιζαν νυσταγμένα,

τότε που η νύχτα

γινόταν πέπλο

για να κρυφτούν

οι έρωτες δίχως αύριο.

Κι όμως..

όταν ανταμώναμε

έλαμπε το σύμπαν

τα γιασεμιά χόρευαν

κι ανέδυαν μύρο

η θάλασσα ήταν μπρος σου

δίχως φουρτούνες

μ' αγγίγματα νηνεμίας

με υποσχέσεις αιώνιας ενθύμησης

μελωδικές συνθέσεις.

Κάθε τέτοιο καιρό

τα φύλλα στροβιλίζονται

σε ρυθμούς αγιοσύνης

λες και η γη,η θάλασσα,ο αέρας

γράφουν σ' αγαπώ.

                                            

    4. Κόρη αόμματη στη βροχή

Κανένας ήλιος στη βουβή σκέψη της,

με τα γουργουρητά παιχνιδιάρη γάτου

να χαράζουν την πορείας της βόλτας.

Ιθύμαχος, καθημερινά στον κόσμο.

Κάθε βροχοσταλίδα έδιωχνε το πένθος

στης αόμματης κόρης την καρδιά,

είχε ριζώσει πολλά χρόνια.

Η δυνατή βροχόπτωση της έφερνε το γέλιο.

Ήταν η μοναδική δροσερή αγκαλιά.

Η μόνη βροχή που έγραφε ιστορίες αγάπης.

2017

5. Μια φθινοπωρινή βραδιά

Ως αειφανής οπτασία

μετέτρεψες τη νύχτα σε μέρα,

εισχωρώντας με της σελήνης

την ασημένια ανάσα

στην ταραγμένη λίμνη

της ζήσης.

Τη φθινοπωρινή εκείνη βραδιά

το αεράκι μοσχοβολούσε γιασεμί

κι η κουρτίνα στην κάμαρα

χόρευε σε ρυθμούς ελπίδας.

Τα όνειρα φαλκιδεμένα

στου σκότους το πέπλο,

πάλευαν να ταξιδέψουν,

ιχνηλατώντας στων άστρων το φως.

Κάθε βραδιά ερχόσουν

κι απίθωνες λεμονανθούς

στ' ανθογυάλια του αγγελικού

εσωτερικού της κόσμου.

Αυτό ήταν το γλυκύτερο φιλί.

Λευτέρωσες τα όνειρα

φέρνοντας ελπιδοφόρα κύματα,

αιώνια ανατολή.

                                                  

      6. Βροχής κάθαρση

Ήρθε η φθινοπωρινή βροχή

με σταγόνες κάθαρσης.

Γυάλισαν δέντρα, άνθη

κήποι,καλαμιές.

Όλο το κάλλος δέθηκε

με το ουράνιο τόξο

στα χρώματα της Ίριδας,

διώχνοντας την απαισιοδοξία.

Μοσχοβολούσε η νοτισμένη γη

φρεσκάδα της ελπίδας,

με σκόρπιες αντιθέσεις

και υποσχέσεις δειλινού.

Λούστηκα μ' αισθήσεις

από δροσοσταγόνες

που έσταζαν

αγάπη μ' αγγέλων ύνους.

Καθάριο τώρα το βουνό

λαμπρή η θάλασσα,

προσμένουν τους θεούς

για αιώνια ταξίδια

στα χνάρια της ψυχής.

2018

7. Φθινοπωρινά ταξίδια

Όταν πέφτουν τα φύλλα

τα κλωνάρια γυμνά

δέρνονται στων ανέμων

τα δροσερά χέρια.

Η γη βάφεται

με μυριάδες αποχρώσεις

κι ο κόσμος χορεύει

μαζί τους καθώς στροβιλίζονται.

Αναστέλλονται οι αγάπες

που λούζονταν κάτω απ' τον ήλιο,

μα ανοίγουν οι αγκαλιές

για έρωτες που ανεξίτηλοι μένουν

στης καρδιάς, στου κορμιού,

τις μυστικές διαδρομές.

Όταν πέφτουν τα φύλλα

μια γόνδολα περιμένει

για ρεμβώδη ταξίδια

στη θάλασσα που σχηματίζουν

οι πρώτες βροχές.

8. Σύννεφα και χρώματα

Σύννεφα τρέχουν στον ουράνιο θόλο

άλλα χαριτωμένα κι άλλα απειλητικά.

Χρώματα απ' της μαγικής τούτης 

εποχής, τη συλλογή που οι αέρηδες

ανακατεύουν.

Γκρίζα ανοιχτόχρωμα, άλλοτε σκουρόχρωμα

σαν τους ανθρώπους που προσπαθούν συνεχώς 

να προλάβουν, όσα δεν σημαίνουν "ζωή'.

Πορτοκαλί μόλις που χαράζει

άσπρα λαμπερά τη μέρα,

σαν εκείνες τις ψυχές

που τρέφουν την ελπίδα 

και φωλιά πλέκουν για την αγάπη.

                                                

    9. Φθινοπωρινές αναμνήσεις 2019

Μέρες φθινοπωρινές

των ματιών τον βυθό

αυλακώνουν γλυκές θύμισες

εκείνης της μυστηριώδους σιωπής.

Είχες έρθει

ιππέας με τ' άλογό σου

που κάλπαζε τόσο γοργά,

κρατώντας ρόδα

με άρωμα αληθινής αγάπης.

Έβρεχε θυμάμαι

σαν με πήρες αγκαλιά,

ένιωσα τους χτύπους

της καρδιάς μου πάλι.

Είχαν σταματήσει

πριν σε γνωρίσω,

βυθισμένοι στον ορίζοντα

της πικρής μοναχικότητας.

Κάθε βροχή

με λούζει το πάθος

των φιλιών σου,

κάθε θύμηση γραμμένη

στ' άγγιγμα των χεριών σου.

                                                                    2022

10. Χρώματα φθινοπώρου

Ζωγραφιά στη γη

τα πρώτα κυκλάμινα

τα κίτρινα κρίνα

τ' άη δημητριάτικα.

Θωρώντας τα αρκεί,

με χρώματα αγάπης

ντύνεται το παρόν.

Σε τούτη την παλέτα

μίσος και θλίψη

δεν χωρούν.

Άπειρες οι αποχρώσεις

στα φθινοπωρινά δάση

όσα τα συναισθήματα,

τώρα που το λιόγερμα

με πύρινες γλώσσες

αποχαιρετά τη μέρα.

Γη κι ουρανός

αυτή την εποχή

σαν Θεία μεταλαβιά

γαληνεύουν τις ψυχές

του πλήθους που ποτίζουν..

με χυμούς ανασφάλειας.

                                                        11. Φθινοπωρινή μπόρα

 

Θάλασσες προσδοκιών

στις καρδιές μας

η φθινοπωρινή βροχή.

Με μυστικισμό οι στάλες

εισχωρούν στα μελαγχολικά φύλλα

στα πέταλα που μαραίνονται

για να έρθουν νιόβγαλτα

όταν φανεί η άνοιξη.

Οι σκέψεις

αντιφεγγίζουν στο τζάμι

κι όταν θολώνει,

ξάφνου το αέναο ευχαριστώ

σχηματίζεται με μαγικό πινέλο.

Η φλόγινη αστραπή

σαν λύχνος άσβεστου τάματος

φωτίζει τη γη.

Ο ήχος της μπόρας

κάθε που βραδιάζει

σιγοτραγουδά γι’ ανέγγιχτες αγάπες

που συναντιούνται σε κρύφια μονοπάτια.

Κι όταν η ατμόσφαιρα καταλαγιάζει

αναθαρρεύουν οι μικροί σπουργίτες,

ο κόσμος με ψυχανεμίσματα

ονειρεύεται ένα καθάριο

διηνεκές, αύριο..

δίχως τις λάσπες του χθες.

                                                    12. Φθινοπωρινές νεράιδες

Ποιο χέρι μαγικό

ζωγραφίζει αυτή την εποχή!

Πόσες νεράιδες υφαίνουν στη γη!

Γεμίζουν τα δέντρα κι οι θάμνοι..

οι καρποί σαν κοσμήματα.

Μαγεύεται ο άνθρωπος

στο καλαίσθητο πρόσωπο της φύσης.

Τα χελιδόνια έφυγαν

μα οι μικροί σπουργίτες

γυροφέρνουν χαρούμενα

από κλαρί σε κλαρί.

Κι όταν οι ψιχάλες

ραίνουν την πλάση

η σκόνη γίνεται γυαλάδα.

Είθε φθινοπωρινές νεράιδες

με σταγόνες καλοσύνης

να ποτίζουν τις καρδιές  μας.