Στην ιστορική, πολιτιστική, ηθική αξία, της ως άνω Έκθεσης που πλησιάζει τα 100 χρόνια (είχε διακοπεί στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και στην πανδημία Covid - 19), έχω αναφερθεί πολλές φορές και δεν θα σταματώ να αναφέρομαι όσο ζω.
Για τον ετήσιο πόλεμο που δέχεται σχεδόν εδώ και δέκα χρόνια, η εκάστοτε δημοτική αρχή, ο Όμιλος Φιλίππων Ανδραβίδας " Ο Σπάρτακος" καθώς και όσοι είμαστε εθελοντές στον Δήμο, επίσης.
Ο πόλεμος γίνεται με διάφορα μέσα σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Όσο πάει και εμπλουτίζεται το υλικό....
Ποιον ενοχλεί ένας φορέας που ασχολείται με το μικρό ή μεγάλο έργο του, δίχως να εμποδίζει τους άλλους φορείς για το δικό τους;
Ποιον ενοχλεί ένας φορέας, που προχωρά την ιππική ιστορία της πόλης, δίχως να ζητά χρήματα από τον Δήμο;
Αναφέρω δημόσια, ότι εάν ο Όμιλος εμπόδιζε το αληθινό έργο κάποιου άλλου, τότε όχι δεν θα τον υπηρετούσα, αλλά θα στεκόμουν με σθένος απέναντι.
Για τον Όμιλο, το έργο γράφεται εδώ και 11 χρόνια με ντοκουμέντα , τα οποία δεν αμφισβητούνται, όταν άλλοι απλά βρίζουν αντί να δημιουργούν.
Ο σκοπός που συντάσσεται το παρόν κείμενο, είναι για ακόμη μια φορά να ενημερωθούν φίλοι , γνωστοί, άγνωστοι, συμπολίτες και μη, για τις αλήθειες δίχως μνησικακίες, δίχως τους ανούσιους έως γελοίους διαδικτυακούς διαλόγους, δίχως όλες τις εκφάνσεις που αποδεικνύουν την παντελή έλλειψη σεβασμού, στους προγόνους μας και φυσικά στον Θεσμό.Βέβαια η συμπεριφορά μας, εμάς χαρακτηρίζει πάνω απ' όλα.
Το παρόν αποτελεί, επιθυμία ανθρώπων που για τους δικούς τους λόγους, δεν θέλουν να εκφραστούν. Το blog μπορούν να το διαβάζουν , δίχως να φαίνονται τα στοιχεία τους.
Δεν επιδιώκω τα likes, διότι αυτό που έχει σημασία είναι η ενημέρωση, η οποία δεν έχει σχέση με την εκδήλωση του like. Είναι κάτι που αποτελεί την εσωτερική ενημέρωση του ιστότοπου.
Με στοιχεία από τα παραμύθια που διάβαζα ως παιδί.
Για να μην εθελοτυφλούμε, ο πόλεμος εναντίον της πραγματοποίησης της Έκθεσης, επιδιώκεται την τελευταία δεκαετία ξεκάθαρα διότι δεν γίνεται κάποιο προσωπικό χατίρι και για όσα άλλα δεν γνωρίζω..Ένα παράδειγμα, που δανείζομαι από τα παραμύθια, είναι η γυναίκα (μπορεί να είναι άνδρας ή άλλο) που νιώθει βασίλισσα και δεν κρατά το σκήπτρο, αλλά προσπαθεί να γυρίσει τη γη ανάποδα, για να ικανοποιηθεί το εγωπαθητικό της όνειρο (έτσι συμβαίνει το τονίζω , στα παραμύθια).
Με έναυσμα λοιπόν αυτήν την απαίτηση, χρησιμοποιεί κάθε κάκιστο μέσον. Ατελείωτα ψέματα, σκευωρίες, ύβρεις, λόγια που δεν ταιριάζουν όταν επιδιώκεται ένας τόσο υψηλός ρόλος. Μάλιστα στα παραμύθια, σπεύδουν και στις μάγισσες.
Το χειρότερο δε, είναι, ότι εμπλέκει πρόσωπα σε στιγμή αδυναμίας της ζωής τους, από προβλήματα και στενοχώριες, κοινώς τα χρησιμοποιεί.
Στη χορωδία εισέρχονται και άλλα πρόσωπα, προσπαθώντας για την αρμονία...πρόσωπα με βασικές αποτυχίες στη ζωή τους, με ¨αγώνα¨ για το κοινό καλό...και αποδείξεις επιδίωξης προσωπικών συμφερόντων.
Διερωτώμαι όπως και η πλειονότητα συμπολιτών και συμπατριωτών, φίλων και γνωστών, η λέξη αυτοκριτική έχει χαθεί εντελώς από το λεξιλόγιο της χορωδίας;
Πως γίνεται περίπου μια δεκαετία ,ενώ αγαπά την πόλη μας ,να μην έχει εμφανιστεί το άλογο της υψηλότατης μορφής και ειδήμονος επί παντός ιππικού θέματος, γνώσης κτλπ; Ποιος το απαγόρευσε;
Πως γίνεται όταν οι υπόλοιποι, θυσιάζουν χρόνο και ότι άλλο, προκειμένου όλα αυτά τα χρόνια να στηρίξουν την Έκθεση (έτσι έκαναν πάντα οι πρόγονοί μας) με δουλειά στο Ιππικό Κέντρο, με φιλοξενία φίλων και ίππων, κάποιοι να θέλουν μόνο το σκήπτρο;
Ο εθελοντισμός, είναι παντού διαδεδομένος και δεν αιτιολογείται η δυσαρέσκεια..
Όσο για τους παρατρεχάμενους..από πότε ο άρχων που δεν προσφέρει τίποτα εδώ και δεκαετίες , στα κοινά και πολιτιστικά της Ανδραβίδας, έγινε και αλογάρης; Εννοείται ότι σε κάθε ηλικία έχουμε δικαίωμα να αποκτήσουμε ενασχολήσεις.Απλά ενασχόληση δεν είναι να μας βαπτίσουν με κάποιο ρόλο, που τελικά εξελίσσεται σε διαδικτυακό υβριστή..
Δυστυχώς υπάρχει μια μεγάλη σύγχυση, στο σκεπτικό όλης της χορωδίας, για την οποία ευθύνονται και κάποιοι τρίτοι...οι οποίοι δίνουν υποσχέσεις και άλλοι που χαίρονται με τον αρνητισμό και τις ανακατωσούρες.
Υπάρχει κάποια σύγχυση..η οποία θέλει να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες μας, μέσα από τον θεσμό, να κάνουμε αντιπολίτευση στον Δήμαρχο (στον κάθε δήμαρχο) με τον χειρότερο και φτωχικό τρόπο, που είναι η διάλυση της Ιππικής Έκθεσης.
Αλήθεια, ας απαντήσουν στον εαυτό τους, κοιτάζοντας στον καθρέφτη τους όμως...γιατί τόση κακία;Μήπως είναι καιρός, να γιατρέψουν ότι τους βασανίζει; Με πολλή αγάπη το αναφέρω.
Αγαπητοί μου, γνωστοί - άγνωστοι (δανεική προσφώνηση από την πρωτεύουσα..) δεν σας έμαθαν πως ότι σπέρνουμε , θα θερίσουμε; Δεν στρέφετε το βλέμμα προς τον ουρανό , ποτέ;
Έχετε κλείσει τα αυτιά σας, στο καθημερινό θλιβερό ειδησεογραφικό δελτίο;
Δεν σκέφτεστε πως από εδώ είμαστε περαστικοί και δεν αξίζει να βασανίζεστε με την αναζήτηση, καταστρεπτικών τρόπων και τη στρεσογόνα κατάσταση που σας δημιουργεί (οι ειδικοί της ψυχικής υγείας το αναφέρουν, γενικά για τις αρνητικές καταστάσεις), όλη η ψευδής και στημένη φαγωμάρα;
Όταν κάποιος δημιουργεί μόνος του, έριδες δίχως ο άλλος να τον έχει προκαλέσει, δίχως να μαλώνει και να του απαντά, η κατάσταση είναι ειλικρινά , ανησυχητική.
Γνωρίζω πως το ψάρι που είναι έξω απ' το νερό, ταράζεται και πως πετροβολούν το δέντρο που έχει καρπούς.
Γνωρίζω ότι η ζήλεια, προέρχεται από τον θαυμασμό για αυτά που δεν μπορούμε να φτάσουμε. Αντίθετα, εάν προσπαθούμε με καλοσύνη, μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα από τους άλλους.
Λυπάμαι ειλικρινά, λυπάμαι διότι ακόμη και τώρα δεν θέλω να αποδεκτώ τον βαθμό της μνησικακίας.
Ποιος εμπόδισε κάποια κοινή συνάντηση περί Ιππικής Έκθεσης; Γιατί αποφεύγετε τον δημόσιο διάλογο, που αναφέρω εδώ και χρόνια;
Όσο για τα τέρατα της εξυπνάδας, που τονίζουν τον μειωμένο αριθμό αλόγων στην Έκθεση, έχω να θυμίσω το εξής...από το 2011 τα χρηματικά έπαθλα με τα νέα δεδομένα, καταργήθηκαν, τα οικονομικά σχεδόν όλων διαφοροποιήθηκαν προς την κατιούσα.
Ακόμη ότι παλιά, κάθε σπίτι είχε ένα αλλά και δυο άλογα.Τότε που μαγείρευαν (στα περισσότερα νοικοκυριά) στη φωτιά, που υπήρχε αργαλειός και άναβε σε αρκετά σπίτια, η λάμπα με το πετρέλαιο. Ήταν δηλαδή άλλες εποχές!
Άρα , οι σημερινές αλλαγές - επιπτώσεις δεδομένες.
Μακάρι να φωτιστούν κι ας βρίζουν τη γράφουσα, μαζί με όλους τους άλλους.
Όπως είχε πει κάποτε ένας προϊστάμενός μου, που βίωνε παρόμοιες καταστάσεις " και να ασχολούνται αρνητικά μαζί μου, αξία μου δίνουν,καθόσον αφιερώνουν χρόνο".
Προσωπικά νιώθω μεγάλη τιμή, να κατακρίνουν και να υποβαθμίσουν τις προσπάθειές μου, άτομα που βρίσκονται σε άλλον παρονομαστή.
Μακάρι να μας βρίζουν γιατί αγωνιζόμαστε και όχι γιατί θέλουμε να διαγράψουμε την ιστορία μας.
Ειλικρινά ευγνώμων και όπως αναφέρω συνεχώς, θα εύχομαι και θα προσεύχομαι γι' αυτούς.
Δεν διαγράφεται η κοινή καταγωγή, ούτε οι κοινές αναμνήσεις, ούτε οι πλάκες και τα παιχνίδια.
Σε άλλους ζουν σαν όμορφα ταξίδια, στο πέρασμα του χρόνου και άλλους τους στοιχειώνουν , διότι δεν μπορούν να αποτάξουν το κακό.
Aς προσπαθήσουμε όλοι για το καλό του τόπου μας! Ας αφήσουμε τα προσωπικά στην άκρη!
Με σεβασμό και Θεού αγάπη.
Με ιώβειο υπομονή γι' αυτό και δεν εισέρχομαι στο παιχνιδάκι που θέλουν!
Αγάπη μόνο!
