Περί δημοσιογραφίας, με βαρύτητα στην ιδιαίτερη πατρίδα.

Η δημοσιογραφία σύμφωνα με το λεξικό, είναι η συγκέντρωση και διάδοση ειδήσεων μέσω του τύπου.

Γενικά η συγκέντρωση ειδήσεων και πληροφοριών και η διάδοσή τους μέσω των ΜΜΕ (πλέον έντυπων και διαδικτυακών), με στόχο την ορθή πληροφόρηση των πολιτών...άλλο αν σήμερα δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την ορθότητα αυτών που διαβάζουμε (κυρίως στο διαδίκτυο).

Από το διαδίκτυο (βικιπαίδεια)

Η δημοσιογραφία εμπεριέχει την υποκειμενική άποψη αυτού που την ασκεί, από τον τρόπο διαμόρφωσης ή παρουσίασης των συγκεντρωμένων πληροφοριών, μέχει τον άμεσο σχολιασμό τους. Όποιος ασκεί τη δημοσιογραφία ως επάγγελμα υπόκειται στον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας της ένωσης συντακτών στην οποία ανήκει.

Τα τελευταία χρόνια , αυτό που παρατηρούμε είναι το ίδιο κείμενο (είδηση ) σχεδόν σε όλα τα μέσα (κυρίως τα διαδικτυακά). Σπάνια, θα διαβάσουμε κάτι διαφορετικό, κάποια ανάλυση ή παραπάνω στοιχεία.

Από το βιβλίο: Η τέχνη της δημοσιογραφίας των Floyd K. Baskette, Jack Z. Sissors, Brian S. Brooks, εκδόσεις ΓΝΩΣΗ ,1986. Μετάφραση - Επιμέλεια - Προσαρμογή : Aνδρέας Χριστοδουλίδης

Η καλύτερη σχολή είναι το μάρμαρο.., απάντησε  το 1965 ο Σπύρος Γιαννάτος, στο ερώτημα " Πως να γίνω δημοσιογράφος". (με την έννοια ότι εκεί απαιτούνταν ώρες δουλειάς για τυχόν λάθη, για σωστή επεξεργασία κτλπ).

**Στο μάρμαρο η αποτύπωση γινόταν μέσω λάξευσης, χάραξης.

Ξεφυλλίζοντας αυτό το βιβλίο, που το έχω διαβάσει στο παρελθόν, μπορώ να επιβεβαιώσω, ότι η τέχνη της δημοσιογραφίας (με λύπη το αναφέρω) έχει εκλείψει.. 

Που είναι η προσοχή στην ορθογραφία και στο συντακτικό;

Που είναι η διαδικασία για να εισαχθεί ο τίτλος;

Που είναι η αξιολόγηση των ειδήσεων;

δεν επιθυμώ να μακρηγορήσω , ούτε και να παρουσιάσω τις τυχόν γνώσεις μου , παρά μόνο να εστιάσω στα σημεία της εποχής, που αφαιρούν τον όρο τέχνη...

Ενώ έχουμε τη δυνατότητα της διαδικτυακής ενημέρωσης, που αποτελεί τον άμεσο τρόπο ώστε να ενημερωθεί κυριολεκτικά όλος ο κόσμος, σε πολύ σύντομο διάστημα, δεν έχουμε ποιότητα στον τρόπο που παρουσιάζεται η ύλη..

Όσο για τα φωτορεπορτάζ; Εμφανής απουσία, αξιολόγησης.

Eίναι άλλα τα κριτήρια.... σήμερα των συνεντεύξεων, δημοσιεύσεων , ενασχόλησης με πρόσωπα και φορείς, μου είπαν πρόσφατα δυο παλιοί άνθρωποι - αγωνιστές του χώρου.

Τουλάχιστον για την ιδιαίτερη πατρίδα (εκτός των εξαιρέσεων που υπάρχουν), γνωρίζω πολύ καλά, καθόσον η οικογένειά μου , είχε κάποιο δεσμό με το θέμα..

Προσωπικά δεν διαπραγματεύομαι τις αξίες μου, γι' αυτό και δεν ασχολούμαι σε προσωπικό επίπεδο, δεν αναζητώ τα κριτήριά τους.....

Απλά θέλω να γνωρίζουν....ότι γνωρίζω, πως προχωράει το σύστημα.

Κάπως έτσι συνέβηκε με τη διαδικτυακή έκδοση , μιας εφημερίδας της Ηλείας, που αντί να δώσει έμφαση στα όμορφα σημεία του πρόσφατου ιππικού γεγονότος στην Ανδραβίδα, εστίασε στο ατυχές συμβάν, ενός ατυχήματος με άμαξα κι ενός μικρότερου..

Προσωπικά και μετά την άρνηση των αρμοδίων, να αφαιρεθούν αυτές οι φωτογραφίες που αποτελεί παρατήρηση και κακή κριτική προς την εφημερίδα, ανθρώπων του ιππικού τομέα από όλη την Ελλάδα...εκφράζω απλά τη θλίψη όλων.

Τι σημαίνει είναι ένα συμβάν που έγινε; 

Να αξιολογηθεί σύμφωνα, με τη μορφή και τον σκοπό της εκδήλωσης, δεν γίνεται; 

Να σεβαστούν τους ανθρώπους που εμπλέκονται;

Ποιο σκοπό ακριβώς εξυπηρετεί ο υπεύθυνος ή οι υπεύθυνοι;

Ας είναι καλά κι ας συνεχίζουν, με αυτόν τον τρόπο που τους εκφράζει.

Άλλωστε είναι διαφορετικά τα κριτήρια....όπως μου είπαν οι δυο παλαίμαχοι του αθηναϊκού τύπου..

Υ.Σ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΠΗΓΗ, ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

92η Ιππική Έκθεση, στον απόηχο..

 

Στον απόηχο της 92ης Ιππικής Έκθεσης.

Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, έκλεισε η αυλαία του εν λόγω ιστορικού θεσμού.

Ο απόηχος αφήνει μια αύρα αισιοδοξίας από τους συμμετέχοντες, προς τους διοργανωτές , προς την Ανδραβίδα. Τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματα, συνεχίζονται και σήμερα. Σχόλια όμορφα, θετικά και εμψυχωτικά.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ 

Ως δημότης της Ανδραβίδας και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής, καθώς και ως άνθρωπος που ζω από την ώρα που γεννήθηκα την Έκθεση, καθόσον ο πατέρας μου ,είχε άλογα, εκφράζω τις ολόψυχες ευχαριστίες μου, σε όλους τους ιπποεκτροφείς,ιπποπαραγωγούς, αναβάτες,αμαζόνες, που με τη συμμετοχή τους, έβαλαν μια πολύ σημαντική νότα, στη φετινή έκθεση. Τη νότα των 84 εγγραφών ίππων και περί των 140 στον χώρο. Πολλές ευχαριστίες και στους φίλους, γνωστούς, φιλίππους, που ήρθαν ως θεατές.

Επίσης εκφράζω τις ειλικρινείς ευχαριστίες μου, σε όλα τα πρόσωπα με τα οποία συνεργαστήκαμε για να φέρουμε εις πέρας, αυτή τη δράση με τις ιδιαίτερες δυσκολίες, λόγω έμψυχου υλικού. Είναι δύσκολο για όποιον ασχολείται με δραστηριότητες στα χαρτιά ή στον υπολογιστή, να κατανοήσει τις απαιτήσεις της Ιππικής Έκθεσης.

Συγκεκριμένα , θερμές ευχαριστίες στον Δήμαρχο κ.Ιωάννη Λέντζα, για την εμπιστοσύνη ακόμη μια φορά , καθώς και σε όλους τους αρμοδίους της Δημοτικής Αρχής. 

Στον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής - Αντιδήμαρχο κ. Γιάννη Γυφτοχρήστο , Αντιπρόεδρο - Αντιδήμαρχο κ. Κωνσταντίνο Χαντζή, στον δημοτικό σύμβουλο κ. Γιάννη Βαρβαρέσο, στο μέλος της δημοτικής κοινότητας κ. Γεώργιο Λάγαρη,στον κ. Διονύσιο Κονταλή και κ. Χάρη Γεωργιόπουλο από τους Ιππικούς Φορείς της πόλης, για την άψογη συνεργασία.

Εγκάρδιες ευχαριστίες στην Ελλανόδικη Επιτροπή, με αρχή από τον βράχο, των πενήντα χρόνων που τιμά την πόλη μας, Καθ. Παν. κ. Ιωάννη Μενεγάτο, την Κτηνίατρο του τόπου κ. Λήδα Οικονομοπούλου, τον μέχρι πρότινος Κτηνίατρό μας, κ. Γεώργιο Χατζηπανταζή,καθώς και τα υπόλοιπα μέλη κ. Κούτρα Ιωάννα, κ. Μπουκουβάλα Αθανάσιο, κ. Γούγουλα Θεόδωρο.

Ολόψυχες ευχαριστίες επίσης, σε όλους που βοήθησαν με τον δικό τους τρόπο, ως χορηγοί, εθελοντές , τους τεχνικούς του ήχου, τους αρμοδίους για τον ηλεκτρισμό καλ.

Εννοείται, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ερυθρό Σταυρό, στην Εταιρεία Ιδιωτικής Ασφάλειας , καθώς και στα αρμόδια όργανα Προστασίας του Πολίτη.

Εκτός από τα προαναφερόμενα πρόσωπα, ευχαριστώ θερμά και ειλικρινά, την ομάδα των υπαλλήλων του Δήμου μας, που για ακόμη μια φορά έδωσε τον καλύτερο εαυτό της, με εργασία ωρών στα γραφειοκρατικό - γραμματειακό μέρος, με αρχή την κ. Ιωάννα Καλφιώτη που ασχολείται χρόνια με την Ιππική Έκθεση.

Ακόμη είναι, η κ. Έλενα Λεμποτέση, η κ. Μαρία Δημάκη, η κ.Κωνσταντίνα Σινάνου, η κ. Μαίρη Σκαλτσά, η κ. Ζωή Τσουραπά,, η κ. Γεωργία Ρουφικτού , καθώς και ο κ. Βασίλειος Τσάκος.

Ευχαριστώ ολόψυχα την Γιώτα, για την άψογη συνεργασία, η οποία ανταποκρίθηκε άψογα σε ένα νέο για την ίδια αντικείμενο.

Πολλα ευχαριστώ, στην Αμαλία από το γραφείο του κ.Δήμαρχου, για μια ακόμη άψογη συνεργασία.

Όμως θα ήταν παράλειψη, να μην εκφράσω (εκφράσουμε), τα θερμά ευχαριστήρια στην Αναστασία Καπατσούλια, για την αμέριστη βοήθεια στην προετοιμασία της εκδήλωσης. Ένα πρόσωπο του εθελοντικού τομέα που ασχολείται εδώ και χρόνια με το αντικείμενο, αλλά για λόγους ανωτέρας βίας ,δεν ήταν μαζί μας στην Έκθεση.

ΣΧΟΛΙΑ

Επί κακοήθους πολέμου, που παρατηρείται κάθε χρόνο, πριν από την Έκθεση και για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων (αποτελεί αδίκημα), δεν θα μακρηγορήσω. Θα αναφέρω δημόσια όμως, ότι υπάρχουν ντοκουμέντα για όλα...

Δικαίωμα έχει να μιλά και να κρίνει, όποιος εργάζεται, όποιος τρέχει, όποιος προσφέρει έμπρακτα..Οι ήρωες του διαδικτύου, του κινητού και του πληκτρολογίου, αποτελούν είδος που κούρασε την κοινωνία. Με λίγη αυτοκριτική, όλοι γινόμαστε καλύτεροι.

Επίσης, η ιστορία δεν πρέπει να εμπλέκεται στα προσωπικά μας αυτοδιοικητικά μίση ή διαφορές. 

Είναι κρίμα, να έχουμε φτάσει σε μια ώριμη ηλικία...αλλά να επικρατεί η ανωριμότητα, η ασέβεια προς τον τόπο, τους θεσμούς, τους προγόνους. Να επιδιώκουμε την διατράνωση του εγώ και να μην αντιλαμβανόμαστε ότι με το εμείς, θα πάει ο τόπος μπροστά.

Ξεκινώντας, μια πορεία δουλειάς για την επόμενη Έκθεση, εύχομαι σε όλους και του χρόνου με υγεία και καλή διάθεση.
 

Υ.Σ Κάποιες φωτογραφίες, ανήκουν στην ανάρτηση του Δήμου.

Μέρες γιορτής για την Ανδραβίδα.Η πόλη στον παλμό της Ιππικής Έκθεσης.

 Μέρες γιορτής για την Ανδραβίδα.Η πόλη στον παλμό της Ιππικής Έκθεσης.

Πλησιάζει η εορτή της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της. Το πανηγύρι της Αγιά Σοφιάς, όπως έλεγαν οι μεγαλύτεροι όταν είμασταν παιδιά.

Το πανηγύρι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την Ιππική Έκθεση, η οποία πλησιάζει ένα αιώνα.

Σκεπτόμενη, πόσες θυσίες έκαναν οι πρόγονοί μας, νιώθω την ηθική υποχρέωση, που μας θέλει όλους τους Ανδραβιδέους αρωγούς και στυλοβάτες για το ιστορικό ιππικό μας , δρώμενο.

Σκεπτόμενη, τη χαρά της προετοιμασίας εκείνα τα χρόνια..κάτι που γνωρίζουν καλά , όσοι μεγάλωσαν σε οικογένεια με άλογα, όπως η δική μου..με διαπερνά η συγκίνηση της νοσταλγίας όχι για το παρελθόν, αλλά για τα σπάνια ψυχικά τους χαρίσματα, για την αληθινή αγάπη που είχαν προς τον τόπο και την ιστορία.

Δεν ήταν πλούσιοι, μα είχαν γενναιοδωρία και έτσι κάθε χρόνο, η φιλοξενία φίλων και γνωστών, καθώς και των ίππων τους, ήταν δεδομένη.

Καθαριότητα σε σπίτια, σιδερωμένα στρωσίδια, τα άσπρα κεντητά σεντόνια, τα καλά πιάτα, οι κουραμπιέδες και η γιαουρτίνη να μοσχοβολούν στις γειτονιές!Κι όσο για ανήμερα, το κοτόπουλο με τις χυλοπίτες, το παπί ή το χοιρινό με τον κουσκουσέ, τα αρνί στα κλήματα κτλπ!Γεύσεις που δεν ξανάφερε ο χρόνος.

Καθαριότητα στους στάβλους, με έτοιμες τις μπάλες το σανό και μπόλικη βρώμη.

Εκείνες τις μέρες , για χάρη της επιτυχίας της Έκθεσης και της χαράς της φιλοξενίας, ακόμη κι αυτοί που δεν μίλαγαν την υπόλοιπη χρονιά, τα ξεχνούσαν όλα.

Έβγαιναν με την ανδραβιδέικη τραγιάσκα, στην αγορά, και  λεβεντιά περίσσια.

Τα καπηλειά, οι ταβέρνες έσφυζαν από ζωή, κρασάκι, μεζέδες, τραγούδι.

Όσο κι αν άλλαξαν τα χρόνια, όσο και αν τα άλογα δεν είναι τόσα σε αριθμό όπως τότε (εκτός των άλλων, χάθηκαν τα χρηματικά έπαθλα..), μπορούμε όλοι να συνδράμουμε για το καλό , της ανεκτίμητης αυτής παρακαταθήκης , που λέγεται Ιππική Έκθεση. Να συνδράμουμε, με αγάπη για την ιστορία, απόλυτο σεβασμό στα οστά των προγόνων, θέληση για το καλύτερο μέλλον της πόλης μας.

Να είμαστε όλοι παρόντες, αφήνοντας προσωπικές διαφορές, θυμούς και πείσματα, που δεν είναι παράλογο να συμβαίνουν σε ένα κοινωνικό σύνολο.

Άλλωστε εκτός από τις αξίες των προγόνων που μπορούμε και πρέπει να θυμηθούμε, ας μην ξεχνάμε πως όλοι είμαστε περαστικοί κι ως εκ τούτου, δεν κερδίζει κανείς με την αρνητικότητα και την εναντίωση προς τον ιστορικό θεσμό.

Κανένας άλλος δεν φέρει αυτή την υποχρέωση, σε όποια θέση κι αν είναι, όσο εμείς που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στην πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Αχαϊας.

Οφείλουμε να διατηρήσουμε, να αναβαθμίσουμε και να παραδώσουμε στις νέες γενιές την Ιππική Έκθεση. Όμως δεν γίνεται τίποτα εύκολα, αμέσως, ούτε με επίκεντρο τις προσωπικές επιθυμίες. Απαιτείται συζήτηση από κοινού (και όχι οι μισοί ανεπίσημα να αποφασίζουν, δίχως τους αρμοδίους..) που σημαίνει, φορείς και αρχές στο ίδιο τραπέζι, σχεδιασμός – προγραμματισμός, ευθείες κουβέντες και όχι άλλα μπρος , άλλα πίσω..και τότε ο θεσμός να ανέλθει την κλίμακα της αληθινής επιτυχίας.

Για το παρόν, καλούμε φίλους , γνωστούς, άγνωστους που αγαπούν το άλογο, την πόλη, την ιστορία, ώστε να υμνήσουμε το παρελθόν (προγόνους), να εορτάσουμε το παρόν και να πιστέψουμε σε ένα καλύτερο και φωτεινό μέλλον.

Αυτές τις μέρες ας αφήσουμε τις σκέψεις μας, να καλπάσουν ελεύθερες μακριά από οποιαδήποτε μορφή ιδιοτέλειας, συμπάθειες, αντιπάθειες, μικροπολιτικές, πολέμους για τις αρχές κτλπ.

Ας προσπαθήσουμε με τη συμπεριφορά μας, να τιμήσουμε την πόλη μας, που είναι γραμμένη με χρυσά γράμμα τα στην ιστορία.

“Ένι η Ανδραβίδα η χώρα η λαμπρότερη, στον κάμπο του Μορέως ως χώρα γαρ απολυτή κοίτεται εις τον κάμπον,ούτε πύργους,ούτε τειχέα έχει….

Με σεβασμό προς όλους

Σοφία Δ. Αγραπίδη

Στρκός Σ.Ξ ,ε.α - Συγγραφέας