Από τις "Σκόρπιες σκέψεις" και άλλα διάφορα.

Τις τελευταίες μέρες, μέσω τριών αναρτήσεων στο fb παρουσίασα σκέψεις  που έχουν προκύψει από το ταξίδι της ζωής, καθώς και αρχές που με διέπουν. 

Μετά τον πρόλογο και κάποιες διευκρινήσεις ακολουθεί συγκεντρωμένο το κείμενο των τριών αναρτήσεων.

Ο σκοπός δεν είναι τα likes ή τα όμορφα λόγια (εννοείται πως είμαι ευγνώμων προς τους φίλους μου, καθώς και προς άγνωστους ανθρώπους για τα καθημερινά μηνύματα που μου στέλνουν, διότι κάτι απ' όσα γράφω τους έχει αγγίξει).

Ο σκοπός της δημοσιοποίησης των παραπάνω πηγάζει από το γεγονός ,της μη δυνατότητας να απαντώ σε προσωπικά μηνύματα που λαμβάνω για διάφορα. Οπότε αυτός είναι ένας τρόπος απαντήσεων στις ερωτήσεις φίλων,γνωστών,αγνώστων.

Επίσης, υπάρχουν πάρα πολλά αιτήματα φιλίας που εκκρεμούν (πιστεύω έως μέσα Αυγούστου να τα έχω δει ώστε να αποδεκτώ όσα εγκρίνονται) και βλέποντας από εδώ τα χαρακτηριστικά μου, θα είναι βέβαιοι αν αφήσουν το αίτημα ή αν το διαγράψουν.

Ανέκαθεν ενεργώ με καθαρότητα, δίχως πισώπλατες ενέργειες, γι' αυτό νιώθω όμορφα να γνωρίζει ο καθένας τι ανέχομαι και τι όχι.Με ποιους μπορού να συμπορευτώ, να συνεργαστώ και με ποιους είναι αδύνατον κάτι τέτοιο.

Αυτά που παρατηρώ εδώ και χρόνια , στη μικρή επαρχιακή πόλη όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, δηλαδή :

να προσπαθούν πολλοί να μάθουν από τρίτους για σένα, αντί να σε ρωτήσουν ευθέως,

οι εκπρόσωποι σοβαρών θεσμών όταν ετοιμάζουν συνεργασία με παραπάνω από έναν φορέα, να μην καλούν όλους τους φορείς, αλλά επίσημα έναν και τον ή τους άλλους σε κλειστές - μυστικές συναντήσεις (ενέργεια που οδηγεί στη σκέψη συγκάλυψης...αυτού ο οποίος στερείται σε διάφορα ή δεδομένα)

να προσπαθούν με πλάγιο τρόπο, να αντλήσουν χρήσιμες πληροφορίες από τους έχοντες εμπειρία, ώστε να μην τους αξιολογήσουν εμφανώς, δίχως μια απλή αιτιολογία

να αποβάλλουν από το δυναμικό του εθελοντισμού, τους εθελοντές χρόνων οι οποίοι γνωρίζουν μόνο το " δίνω" ..

είναι πέρα από τον ορίζοντά μου!

Ευχές για κάθε καλό προς όλους!

Η ζωή κυλάει και παρατηρώντας γύρω μας, θα πρέπει μόνο αγάπη, σεβασμό, δικαιοσύνη και ξεκάθαρες σκέψεις να έχουμε.

Όποιος δεν κατεβαίνει από τον ψευτόκοσμο με τα μεγάλα ύψη, που έχει χτίσει...κινδυνεύει να χαθεί δίχως να χαρεί αληθινά (όχι στο φαίνεσθαι)!

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ

Αγαπώ το φως,κυριολεκτικά και μεταφορικά!

Αγαπώ τις μπουκαμβίλιες και τα ηλιόλουστα στενά!

Αγαπώ τους ανθρώπους γενικά, με αδυναμία σ' αυτούς που δε φέρουν κόμπλεξ κι έχουν ανοιχτά μυαλά!

Αγαπώ τα βιβλία και τη γραφή, άλλωστε ήταν μαζί μου από παιδί.

Αγαπώ τις γάτες πιο πολύ, αλλά προστατεύω κάθε ζωή..όλα τα ζωάκια δηλαδή.

Αγαπώ τα μικρά παιδιά,αγαπώ και τα γηρατειά.

Αγαπώ τις φωτογραφίες με εικόνες της φύσης, της ανατολής, της δύσης.

Αγαπώ τη μουσική, το τραγούδι, τον χορό.

Αγαπώ καθετί αυθεντικό. Αγαπώ την παράδοση και τον πολιτισμό.

Διασκεδάζω με τους "μικρούς", που προσπαθούν να φανούν μεγάλοι με οσφυοκαμψία, έρποντας και σκαρφαλώνοντας σαν τον κισσό....αντί να αγωνιστούν για να χτίσουν όμορφα την υπόστασή τους!

Διασκεδάζω πολύ, με όσους νομίζουν ότι η ευγένεια και η εχεμύθεια είναι αδυναμία!

Διασκεδάζω με τους κουτοπόνηρους, που νομίζουν ότι δεν τους αντιλαμβάνομαι!

Τέλος, διασκεδάζω πολύ με όσους όταν προετοιμάζουν δράσεις, αντί να καλέσουν όλους τους εμπλεκόμενους ή συμμετέχοντες στο ίδιο τραπέζι,με ξεκάθαρες καταθέσεις απόψεων, άλλους τους συναντούν επισήμως κι άλλους πίσω απ" τις καλαμιές ή τα κλειστά παράθυρα!

Δεν διαπραγματεύομαι την πίστη μου , στον Θεό. Δεν συμπορεύομαι με τους θρησκόληπτους. Δεν έχω αναπτύξει έρωτα με το χρήμα, ούτε και πρόκειται. Έμαθα να δοξολογώ για όσα έχω και δεν έχω.Έμαθα να κοιτάζω γύρω μου, τον πόνο ..Έμαθα να μοιράζομαι.

Δεν ανταμώνουν οι δρόμοι μου, με ανθρώπους που σέρνονται, αντί να περπατούν.

Δεν χρησιμοποιώ τις γνωριμίες (εμού και της οικογενείας) , για τίποτα που να σχετίζεται με προσωπική εξέλιξη στους τομείς που αγαπώ. 

Δεν χρησιμοποιώ τις ενασχολήσεις μου, για καταξίωση. Η καταξίωση επήλθε μέσα από το επάγγελμά μου, καθώς και από τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας.

Συνήθως ξεχνώ, τους τυχόν τίτλους...άλλοστε τις ευθύνες υπενθυμίζουν.

Θλίψη

Μου προκαλεί θλίψη , η συμπεριφορά ,οι ενέργειες γενικότερα αυτών που προσπαθούν να δείξουν πως είναι ανώτεροι (ανώτεροι....διότι ξεχνούν πως όλοι είμαστε περαστικοί) απ' τους άλλους... δίχως αληθινά προσόντα, δίχως καθαρές σκέψεις και πράξεις, αλλά:

1) Παίρνοντας τη θέση της ουράς στους πολιτικούς και όσων θεωρούν ως "γνωστούς". Από ουρά, έρχονται στο πλάι όταν πρόκειται για φωτογραφίες....

2) Χρησιμοποιώντας τους τίτλους ή τις επιτυχίες ή τα δημιουργήματα, των συγγενών, των φίλων, των γνωστών...

3) Πληρώνοντας τα διάφορα ενημερωτικά και άλλα σχετικά, για παρουσιάσεις, αναφορές, προσωπικές παραλλαγές..

Θλίψη και για τους εραστές του χρήματος, που νομίζουν πως όλοι είναι σαν αυτούς..

Θλίψη και για τους δήθεν της γραφής , που τους αξίζει αριστείο στην λογοκλοπή, στην αντιγραφή έργων και ζωής, στη χρήση της κυρίας τεχνητής..

Όσο για κάτι υπαλλήλους, που μπερδεύονται με αλλήλους και βρίσκονται σε χώρους μη καταλλήλους....δράμα.

Επιλέγω τους ανθρώπους που συμβαδίζουν τα βήματά μας, ακόμη και μέσα από διαφωνία, αλλά με βάση τις ηθικές αξίες του σεβασμού, της δικαιοσύνης.Με θεμέλιο την εκ Θεού αγάπη.

Με οτιδήποτε ασχολούμαι, επιδιώκω την επίσημη (γραπτή διαδικασία), καθόσον σημαίνει διαφάνεια και εντιμότητα.Αποτελεί δικλείδα ασφαλείας.

Όσα πρεσβεύω, γνωρίζω ότι δεν είναι αρεστά στους πολλούς, μα πάντα πίστευα στους λίγους. Από τους λίγους αληθινούς επαναστάτες προχωράει ο κόσμος, μέσα από τόσα δεινά.

Θλίβομαι διότι - κυρίως στα μικρά μέρη- πρόσωπα δίχως ιδιαίτερες περγαμηνές, δίχως κάποια εκπαίδευση, με την εμπλοκή τους στον ιστό της αυτοδιοίκησης , ξεχνούν τις ρίζες τους, σχεδιάζουν ένα ψεύτικο προφίλ, προσπαθούν να σβήσουν την ιστορία και την παράδοση, σπεύδουν οπουδήποτε υπάρχει κάμερα και πολιτικός για φωτογράφιση....διότι έτσι νομίζουν ότι ανεβαίνουν σκαλοπάτια.

Επιπλέον, απογοήτευση για εκείνους, που σε κάθε εποχή..κινούνται όπου φυσάει ο άνεμος. Όσο για άλλους που κολλάνε στο μέλι..ίσως να μη γνωρίζουν ότι μπορεί να κολλήσουν τα φτερά τους και να μην ξαναπετάξουν.

Η αυτοδιοίκηση, χρειάζεται μόνο ψήφους και όχι απαραίτητα να χαρακτηρίζεται κάποιος από αξίες και αγάπη για το κοινό καλό, το οποίο πρέπει να υπηρετούν. Φυσικά και υπάρχουν εξαιρέσεις, όπως σε όλα.

Τέλος, θα βρίσκομαι δίπλα - κοντά στους δίκαιους και μακριά απ' τους άδικους.

Κλείνοντας με αυτοσαρκασμό!!!Δοξολογώ για τα διάφορα ανθρώπινα που συναντώ και με τα οποία διασκεδάζω αντί να εκνευρίζομαι!

Όμως, ο κόσμος τα έχει όλα!

Η ουσία βρίσκεται στις επιλογές μας!!

Ευχές για όλους!

Έντεκα λεπτά - Paulo Coelho,απόψεις από τη Σοφία Δ. Αγραπίδη

 

Με την ιδιότητα της αναγνώστριας, όταν ολοκληρώνω τη μελέτη ενός βιβλίου, συνηθίζω να παρουσιάζω από εδώ τις σκέψεις και τις απόψεις μου, γι' αυτό.

Σειρά έχει το μυθιστόρημα " Έντεκα λεπτά " του Paulo Coelho.

Αυτό το συγγραφικό δημιούργημα έχει μεταφραστεί από τα πορτογαλικά στην ελληνική, από τον Δημήτρη Πουρνιά και εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ, με πρώτη έκδοση τον Σεπτέμβριο του 2025.

Για πολλούς αναγνώστες - δεν μπορώ να κρίνω αν είναι λόγω συντηρητισμού ή κάποιας ιδιαίτερης αλαζονικής στάσης - θεωρείται έλλειψη ποιότητας η μελέτη της ιστορίας μιας πόρνης. Προσωπικά πιστεύω ότι οι ιστορίες ανθρώπων, που οι πολλοί τους αφήνουν στο περιθώριο, όπως οι πόρνες, οι τοξικομανείς, οι ψυχοπαθείς κ.α, μπορούν να δώσουν μηνύματα ζωής και απίστευτους προβληματισμούς, για μια καλύτερη κοινωνία.

H υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από την αληθινή ιστορία μιας νεαρής πόρνης, από τη Βραζιλία. Η Μαρία ήταν εργαζόμενη στην Ελβετία και όταν παρέδωσε το χειρόγραφό της στον συγγραφέα, ζούσε στην Ιταλία όπου πλέον είχε αποκτήσει οικογένεια.

Κλείνοντας το πόνημά του, ο συγγραφέας αναφέρει:

Τέλος, ευχαριστώ τη Μαρία (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο), που ζει σήμερα στη Λοζάνη,είναι παντρεμένη και έχει δύο όμορφα παιδιά, και που στις διάφορες συναντήσεις μας μοιράστηκε την ιστορία της με μένα και τη Μόνικα, και στην οποία είναι βασισμένο αυτό το βιβλίο.

Η ηρωίδα λοιπόν, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην επαρχία της Βραζιλίας. Δεν γεννήθηκε βέβαια πόρνη...στα εφηβικά της χρόνια ονειρευόταν τον άντρα που θα έμεναν μαζί , κάνοντας οικογένεια.

Όμως στα γλυκά χρόνια  πριν από την εφηβεία ο πρώτος έρωτας , της έστειλε τα βέλη του...αφήνοντάς της πληγή, κάτι που συνεχίστηκε. Έφτασε στην εφηβική ηλικία , νιώθοντας ότι η αληθινή αγάπη ποτέ δεν θα έρθει και πως γενικότερα η αγάπη συνδέεται με πόνο.

H ζωή της πήρε την οδό της πορνείας, στα δεκαεννιά της χρόνια, όταν σε ένα ταξίδι στο Ρίο που αποτελούσε ονειρικό στόχο της, ένας τυχαίος άντρας που γνώρισε της υποσχέθηκε μια πολύ καλή ζωή, με άνεση από κάθε άποψη. Βέβαια αυτό ήταν ψέμα και αποφάσισε να μείνει στην Ελβετία με την εργασιακή ιδιότητα της πόρνης. Ως εκ τούτου η γνωριμία της, με  πλήθος ανδρών ήταν δεδομένη. Ο προβληματισμός που της γεννήθηκε ήταν αν πρέπει να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντα της πορνείας, που σε πολλές περιπτώσεις ήταν το λιμάνι για άνδρες οι οποίοι είχαν το δικό τους κενό ή να προχωρήσει διαφορετικά τη ζωή της ώστε να βιώσει τον αληθινό σωματικό έρωτα. Η σκέψη της, επήλθε μετά τη γνωριμία με έναν όμορφο ζωγράφο, ο οποίος στη Μαρία  έβλεπε κάτι βαθύτερο..

Επτά  αποσπάσματα από το περιεχόμενο του βιβλίου, στα οποία πηγάζουν νοήματα που οι περισσότεροι , πιστεύω ότι θα έχουν κάτι να σκεφτούν..

1) Και αν τίποτα δεν μου ανήκει, δεν είμαι αναγκασμένη να σπαταλάω τον χρόνο μου σε πράγματα που δεν είναι δικά μου.

Καλύτερα να ζω σαν να είναι σήμερα η πρώτη (ή η τελευταία) μέρα της ζωής μου.

2) Η ζωή της Μαρίας , παρά τη φαινομενική ελευθερία της,ήταν μια ατελείωτη αναμονή για ένα θαύμα,έναν αληθινό έρωτα, μια περιπέτεια με το ίδιο ρομαντικό φινάλε που έβλεπε στις ταινίες και διάβαζε στα βιβλία.

3) Περπατώ στους δρόμους, κοιτάζω τους ανθρώπους, και αναρωτιέμαι..Άραγε αυτοί επέλεξαν τη ζωή τους;Ή κι αυτούς, όπως εμένα, τους "επέλεξε" η μοίρα;

4) Τι είναι πιο σημαντικό σ' αυτή τη ζωή, αναρωτήθηκε. Να ζήσω ή να κάνω ότι έζησα;

5) Η βαθιά επιθυμία, η πιο πραγματική επιθυμία είναι να έρθεις πιο κοντά σε κάποιον....

Όταν η επιθυμία βρίσκεται ακόμα σε αυτό το αγνό στάδιο, ο άντρας και η γυναίκα ερωτεύονται τη ζωή, ζουν κάθε στιγμή της με ευλάβεια, συνειδητά, περιμένοντας πάντα τη σωστή στιγμή για να γιορτάσουν την επόμενη ευλογία.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν προτρέχουν, δεν βιάζουν τα γεγονότα με απερίσκεπτες ενέργειες.Ξέρουν ότι το αναπόφευκτο θα συμβεί και ότι το αληθινό πάντα βρίσκει τρόπο να φανερωθεί.

6) Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ μερικές φορές τσιγκούνα:Ο άνθρωπος περνάει μέρες, εβδομάδες, μήνες και χρόνια χωρίς να νιώσει τίποτα καινούριο. Ωστόσο, μόλις ανοίξει μια πόρτα - αυτό συνέβη με τη Μαρία και τον Ραλφ Χαρτ-,ορμάει μέσα σωστή χιονοστιβάδα. Τη μια στιγμή δεν έχεις τίποτα και την επόμενη έχεις περισσότερα απ΄όσα μπορείς να δεχτείς.

7) Δεν μπορείς να πεις για την άνοιξη "Μακάρι να έρθεις σύντομα και να κρατήσεις πολύ".Μπορείς μόνο να πεις "Έλα, ευλόγησε με με την ελπίδα σου και μείνε όσο περισσότερο μπορείς".

Ο αγαπημένος συγγραφέας, όπως πάντα μέσα από την ταραγμένη συναισθηματικά και σωματικά - όπως θα την χαρακτήριζα- ζωή της Μαρίας, προχωρά σε αναζητήσεις για τη ζωή. Η Μαρία, αφού περνάει από όσα μπορεί να φανταστεί , αλλά και όσα δεν μπορεί ο ανθρώπινος νους, ανακαλύπτει τον εαυτό της. 

Μέσα από τα αλληγορικά σημεία της αφήγησης, τα μηνύματα που μεταδίδονται είναι πολλά. Μηνύματα όχι μόνο για τον έρωτα, αλλά για την αγάπη γενικότερα στη ζωή, για τις δυνατότητες του ανθρώπου -συνήθως μετά από δοκιμασίες- να αλλάξει την πορεία του.Άκόμη και για την έννοια της προσωπικής ελευθερίας.

Η περιγραφή σεξουαλικών στιγμών, συνδέεται με την ιδιότητα της Μαρίας και δεν είναι ο βασικός σκοπός του βιβλίου. Ίσως κάποιον τον κουράσει αυτό το σημείο..προσωπικά το διάβασα χωρίς να επηρεαστώ αρνητικά για την ποιότητα της ύλης.

Αν ο αναγνώστης εστιάσει στο βάθος κάθε πρότασης, κάθε σελίδας, άμεσα θα συλλάβει το νόημα αυτού του συγγραφικού δημιουργήματος.

Ως γνωστό ο Coelho έχει μια ιδιαίτερη γραφή κι αυτό είναι που τον κάνει διαφορετικό. 

Για άλλους αρνητικό, για άλλους θετικό. Άλλωστε ο καθένας έχει διαφορετικές προσλαμβάνουσες.

Σοφία Δ. Αγραπίδη

Στρατιωτικός Σ.Ξ - ε.α

Οι καλημέρες από τη Θεσσαλονίκη και δυο ποιήματα!

Μια αγαπημένη φίλη από τα μέρη της Θεσσαλονίκης, η οποία έχει αντιληφθεί τις ευαισθησίες μου, με καλημερίζει με πανέμορφες εικόνες από τη φύση. 

Εικόνες όπου περνάει το φως και μέσα από τη σκιά, μπουμπούκια που ανθίζουν, διακόσμηση δίχως πολλά στοιχεία, αλλά με ιδιαίτερο κάλλος.

Γενικά οτιδήποτε δηλώνει, την αρχοντιά της απλότητας, το φως (με την έννοια του καθαρού εσωτερικού κόσμου), τα δώρα της φύσης, τις πινελιές της ...που αποτελούν απόδειξη του καλλιτεχνικού της χαρακτήρα.

Οι ευχαριστίες  μου ,γι' αυτές τις γεμάτες αγάπη και φιλία ενέργειες, είναι δεδομένες!!

Στον κήπο -  Κωστής Παλαμάς

Στον κήπο μού γελούσανε τα ρόδα, οι μενεξέδες κάτου από πέπλους μού έστελναν δροσοχαιρετισμούς. Και πέρασα. Οι αμύριστοι στοχαστικοί πανσέδες με κοίταζαν, ασάλευτοι. Και στάθηκα σ' αυτούς.                                     Κωνσταντίνος Π. Καβάφης                         Σπίτι με κήπον Ήθελα να ’χω ένα σπίτι εξοχικόμ’ έναν πολύ μεγάλο κήπο — όχι τόσογια τα λουλούδια, για τα δένδρα, και τες πρασινάδες(βέβαια να βρίσκονται κι αυτά· είν’ ευμορφότατα) αλλά για να ’χω ζώα. Α να ’χω ζώα!Τουλάχιστον επτά γάτες — οι δυο κατάμαυρες,και δυο σαν χιόνι κάτασπρες, για την αντίθεσι.Έναν σπουδαίο παπαγάλο, να τον αγρικώνα λέγει πράγματα μ’ έμφασι και πεποίθησιν. Από σκυλιά, πιστεύω τρία θα μ’ έφθαναν.Θα ’θελα και δυο άλογα (καλά είναι τ’ αλογάκια).Κι εξάπαντος τρία, τέσσαρα απ’ τ’ αξιόλογα,τα συμπαθητικά εκείνα ζώα, τα γαϊδούρια,να κάθονται οκνά, να χαίροντ’ οι κεφάλες των.