Το παρόν προέκυψε, μετά από τηλεφωνήματα φίλων , συναντήσεις σχετικών φορέων στην Αθήνα, μηνύματα κ.α.
Για την Ανδραβίδα, καθώς και την Ιππική Έκθεση γράφω συχνά. Στο δρώμενο που φέρει στις σελίδες του, σχεδόν έναν ολόκληρο αιώνα, αναφέρομαι κάθε χρόνο πριν την πραγματοποίησή του (όπως τώρα) και μετά την πραγματοποίησή του , ως απολογισμό.
Όπως αναφέρω συχνά, αποτελεί μια ιερή παρακαταθήκη που μας χάρισαν οι πρόγονοί μας. Πριν από λίγες μέρες, μέσου αυτού του ιστότοπου , παρουσίασα την αξία που είχε η Έκθεση για τις προηγούμενες γενιές, γι' αυτούς που έδιναν ότι είχαν και δεν είχαν προκειμένου να φιλοξενηθούν όσοι έρχονταν με άλογα ή μη , στην Ανδραβίδα.
Αυτή η πνευματική, ηθική, πολιτιστική αξία χάθηκε από κάποια πρόσωπα, καθόσον δεν αγγίζει τα δικά τους θέλω. Δυστυχώς αποτελεί πτώση αξιών, να μπερδεύουμε την ιστορία και τον πολιτισμό, με οτιδήποτε σχετίζεται με την προβολή μας και όχι μόνο.Βέβαια πίσω από αυτές τις ιστορίες βρίσκονται πρόσωπα που επιθυμούν άλλος το κακό της Δημοτικής Αρχής, άλλος το κακό των γύρω, άλλος την κατάλυση του θεσμού αφού μέσα από τα ενδιαφέροντα επιδιώκουν κάτι το διαφορετικό,από αυτό το δρώμενο της ιστορίας και της παράδοσης.
Αυτά δημιουργεί η ιδιοτέλεια! Αυτά δημιουργεί η έλλειψη πολιτισμού και σεβασμού!
Οι Ιππικοί Φορείς της Ανδραβίδας μας, της πόλης του αλόγου και πρώην πρωτεύουσας του Μεσαίωνα είναι δυο (ένας σύλλογος και ένας όμιλος).
Τα ιδρυτικά μέλη του δεύτερου, αποτελούν ιδρυτικά μέλη του πρώτου. Ποιος έχει μεγαλώσει με τα άλογα, ποιος φέρει την ιππική ιστορία από την οικογένειά του, ποιος έχει φιλοξενήσει σχεδόν όποιον πέρασε από την πόλη (ακόμη και τους σημερινούς υβριστές), τον γνωρίζει η κοινωνία.
Ο αδερφός μου (επίτιμο μέλος στον έναν και επίτιμος πρόεδρος στον άλλον), έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο στην ενεργοποίηση του ιππικού φορέα της πόλης μας, μετά το 2000 όπου επέστρεψε στη γενέτειρα,καθώς επίσης βοήθησε πρόσωπα που δεν είχαν και τόση σχέση με το άλογο, να αναδειχθούν κτλπ.
Αρχικά,διότι μεγαλώσαμε σε οικογένεια με άλογα και ο ίδιος ήταν από γεννησιμιού του δίπλα στον πατέρα μου (με τα ονομαστά άλογα) και δεν προέκυψε στο διάβα της ζωής του, από την κακώς νοούμενη μαγκιά ή από οποιαδήποτε αποτυχία ως μέσον φαίνεσθαι... και στη συνέχεια καθόσον τη δεκαετία του 1990, σχεδόν για έξι χρόνια δίπλα στον Βαγγέλη Γραμματικάκη στον Καρτερό Ηρακλείου, ασχολήθηκε πολύ ενεργά με τον ιππικό τομέα.
Σήμερα με περηφάνεια και θαυμασμό, παρακολουθούμε το έργο της Μαριάννας (μοναχοκόρης του ζεύγους, καθόσον τα υπόλοιπα παιδιά είναι αγόρια), που γνωρίσαμε μικρό κοριτσάκι, στην Ιππική Ακαδημία. Σπούδασε το 1998 στην Αγγλία και μετά το 1999 στην Ελλάδα, με σπουδαίες περγαμηνές στον τομέα της.
Κάποια στιγμή και μετά από συγκεκριμένα γεγονότα, ιδρύθηκε ο δεύτερος. Υπήρξε μια δικαστική πορεία, η οποία είχε ως απόφαση ότι το δικαστήριο κρίθηκε αναρμόδιο. Άρα ούτε τιμωρήθηκε κανείς, αλλά ούτε δικαιώθηκε. Άρα ή θα έπρεπε να συνεχιστεί ή να ακολουθήσουν άλλη ιππική διαδρομή.
Το συμφέρον θα ήταν να συνεχιστεί και το ηθικό να μην συνεχιστεί, όπου έτσι και έγινε.
Δημιουργήθηκε ο δεύτερος φορέας, το 2015.
Το ορθόν θα ήταν ο καθένας να επιτελεί το έργο του, δίχως να ενοχλεί, να προσπαθεί να εμποδίσει, να κατηγορεί, να εξαπολύει υβριστικούς λόγους κτλπ. 'Αλλωστε σε αρκετά μέρη υπάρχουν αρκετοί φορείς με το ίδιο θέμα - αντικείμενο, οι οποίοι προχωρούν δίχως μικροψυχίες.
Χωρίς να υπονοώ κάτι, απλά αναφέρω το χρονικό, ως ενημέρωση.
Δυστυχώς από την πρώτη χρονιά δημιουργίας του δεύτερου, έως και σήμερα, υπάρχει μια νοσηρή κατάσταση αναίτια στην ουσία. Το από που και προς τα που, το αφήνω σε όλους που γνωρίζουν και με αντικειμενικότητα μπορούν να κρίνουν.
Από προβλήματα (συνήθως γύρω από την Ιππική Έκθεση) στη διαδικτυακή σελίδα του δεύτερου φορέα, από ψευδείς κατηγορίες σε ανθρώπους εκτός Ηλείας, για το ΔΣ του φορέα κτλπ.
Ως παράδειγμα αναφέρω, πρόσφατη εκδήλωση για την οποία τις παραμονές, υπήρξαν στους συντελεστές πληροφορίες ότι ο φορέας, δεν παρουσιαζόταν δηλ. δεν θα λάμβανε μέρος.
Με το πέρασμα των χρόνων , παρατηρείται μια απίστευτη κακοήθεια, που ως άνθρωπος και πολίτης παραβλέπω (κακοήθεια η οποία προκαλεί, σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο).Κακοήθεια με βοηθούς άτομα που πέρα από κατοικίδια δεν γνώριζαν άλλα ζώα, με άτομα που δεν γνωρίζουν τίποτα για την ιστορία μας και επιπλέον με άτομα ευεργετημένα, με άλλα πρόσωπα που κάτι επιδίωκαν και δεν πέτυχε, με άτομα αποτυχημένα σε βασικούς τομείς της ζωής.
Έτσι κάποιοι επιδιώκουν τη δημιουργία προβλημάτων, κυρίως με τη δυνατότητα του διαδικτύου και άλλοι προσπαθούν να κρατούν όσο περισσότερο γίνεται, το επίπεδο που αρμόζει στην ιστορική αξία της Ανδραβίδας και του ευγενούς τετράποδου.
ΙΠΠΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΔΡΑΒΙΔΑΣ
Μια εκδήλωση του Δήμου, μια εκδήλωση που μας θέλει όλους συνεργάτες.
Από το 2016 (αναφέρομαι μόνο σ' αυτά που ζω, για το παρελθόν να μιλήσουν άλλοι) ο δεύτερος φορέας, είναι εκεί με έργο και όχι λόγια, με άλογα, με βοήθεια στον καθαρισμό και περιποίηση του Ιππικού Κέντρου, με φιλοξενία αλόγων, ιπποεκτροφέων, ιπποπαραγωγών, με γραμματειακή υποστήριξη και ότι άλλο προκύπτει, δίχως καμιά θέση ή ρόλο προβολής. Με όλα όσα προϋποθέτει η φιλοξενία που μας έμαθαν (στα περισσότερα σπίτια έτσι ήταν) οι γονείς μας, δίχως να αιτούμεθα αντάλλαγμα από τους φιλοξενούμενους (δεν το αναφέρω δίχως λόγο). Συνεργάζεται με την κάθε Δημοτική Αρχή όχι από αυτοδιοικητική συμπάθεια , αλλά διότι το οφείλουμε στη μνήμη των προγόνων.
Για το έργο, υπάρχουν ντοκουμέντα όπως βίντεο, φωτογραφίες, γραπτές αναφορές.Υπάρχουν μηνύματα από πολίτες που εκφράζουν τα συγχαρητήρια κτλπ.
Τα τελευταία αυτά χρόνια λοιπόν, κάθε χρόνο ο Δήμος και ο δεύτερος φορέας βάλλονται από το συφερτό του διαδικτύου, από αναίτια κακοήθεια, από μια εμφανή προσπάθεια για να αμαυρωθεί ο ιστορικός θεσμός και να επιτευχθεί οποιαδήποτε φθορά σε αυτούς..Βάλλονται και με σκευωρίες, αλλά και με διάφορα σε ατομικό επίπεδο (ζωγραφιές , ύβρεις δηλ. στο σπίτι - για αυτό υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία που έχουν κατατεθεί εκεί που πρέπει).
Διερωτώμαι όλα αυτά τα χρόνια, γιατί όποιος είναι αντίθετος με το έργο ή με το οτιδήποτε σχετικό, δεν έρχεται σε έναν δημόσιο διάλογο;
Τέλος, για διάφορα που ακούστηκαν και ξένισαν την κοινωνία της Ανδραβίδας (όπως το δεδομένο του εισιτηρίου για τη βραδυνή ιππική επίδειξη), μπορώ να αναφέρω ότι δεν γνωρίζω τίνος ιδέα ήταν , καθώς και ότι δεν θα ισχύσει κάτι τέτοιο.
Κλείνοντας, έμαθα στη ζωή μου να είμαι ευγνώμων για τους ανθρώπους που βρέθηκαν στη ζωή μου και οι οποίοι μου άνοιξαν πόρτες στους φορείς και τομείς των ενασχολήσεών μου.΄
Έμαθα ακόμη και τις όποιες ανθρώπινες στιγμές ή προβλήματα να τα λύνω ευθέως, δίχως να μένουν κατάλοιπα.
Έμαθα ότι το κακό, θα το πολεμάω με το καλό και ότι η εκδίκηση, οι κατάρες (το ακούσαμε κι αυτό, καταριούνται λέει..δυο σπουδαία μυαλά.. να πεθάνουμε όσοι ανήκουμε στον δεύτερο φορέα) απλά είναι αγκάθια που τρυπάνε την καρδιά αυτού που τα θρέφει και πως όλα γυρίζουν πίσω...Η αλήθεια είναι βέβαια, πως αν οι ίδιοι έχουν συμβόλαιο αθανασίας, ας μην μας το δώσουν, αλλά ας το ανακοινώσουν έτσι για να ξεχωρίζουν με κάτι όμορφο!!
Τα γραφόμενά μου, βασίζονται στην πραγματικότητα.
Στον πρώτο φορέα είμασταν μέλη. Στον δεύτερο είμαι μέλος στο Δ.Σ, εθελόντρια του Δήμου για την Ιππική Έκθεση (επίσημη αίτηση) καθώς και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής για την Ιππική Έκθεση.
Πάνω από όλα όμως είμαι δημότης Ανδραβίδας και έχω γεννηθεί εδώ.
Έτσι μπορώ να έχω στοιχειοθετημένη άποψη για τα θέματα που ασχολούμαι.
Πάνω από όλα έχω ιώβεια υπομονή και τα καμώματα που γνωρίζει πλέον όλος ο κόσμος, δεν με ενοχλούν, απλά λυπάμαι για την εξέλιξη κάποιων.
Εύχομαι ολόψυχα για όλους μας (τέλειος δεν είναι κανένας), να έχουμε φωτεινή σκέψη και πράξεις.
Με σεβασμό σε όλους
Σοφία Δ. Αγραπίδη
Στρκος Σ.Ξ - ε.α
Υ.Σ Για όσους δεν γνωρίζουν , ο τύπος (διαδικτυακός σίγουρα) ενεργεί με το να αντιγράφει τα διάφορα κείμενα που δημοσιεύονται, από το ένα μέσο στο άλλο. Επίσης, την ευθύνη για όσα γράφει κάποιος, την έχει ο ίδιος και δεν σημαίνει ότι η οποιαδήποτε διαδικτυακή εφημερίδα, συμφωνεί ή διαφωνεί με τα αναγραφόμενα. Τα ΜΜΕ αποτελούν μικρές ή μεγάλες επιχειρήσεις και ο καθένας κάνει τη δουλειά του.
