Επίσκεψη στον Ιερό Βράχο,Ιούνιος 2026.

 

Mε τον αγαπημένο φορέα ,την Ένωση Φίλων Ακροπόλεως, είχαμε την τύχη για ακόμη μια φορά, να επισκεφθούμε τον Ιερό Βράχο, με σκοπό την ενημέρωση για τα Έργα της Ακροπόλεως.Μάλιστα, η επίσκεψη συνέπεσε με την παρουσίαση της ολοκλήρωσης της αποκατάστασης του δυτικού αετώματος του Παρθενώνα και την οριστική απομάκρυνση των εξωτερικών ικριωμάτων από τη δυτική όψη του μνημείου.

Ομιλήτρια στην ξενάγησή μας, η κα Ροζαλία Χριστοδουλοπούλου, Αρχιτέκτονας – Μηχανικός ΕΜΠ, Διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (Υ.Σ.Μ.Α.). Στην ξενάγηση πήρε μέρος και η κ.Μαίρη Ιωαννίδου,πρών Διευθύντρια της Υ.Σ.Μ.Α και μέλος του Δ.Σ της Ένωσης.

Εξαιρετικές και οι δυο, με γνώσεις και αγάπη για τον χώρο.

Η ευγνωμοσύνη μας είναι δεδομένη!

Άη Γιάννης στην κολώνα,19 Ιουν 2026

 Άγιος Ιωάννης της Κολώνας

Από τη λειτουργία του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου, χθες 19 Ιουνίου 2025.

 Απλά,γραφικά, στην περιποιημένη αυλίτσα, με τη λεμονιά που αγγίζει τον ουρανό γεμάτη απ' τους καρπούς της. 

Το πλήθος των πιστών, καθόταν στα σιμεντένια παγκάκια που όμως ήταν στρωμμένα με υφαντά.

Πληροφορίες από τη σελίδα της Αρχιεπισκοπής.

Βρίσκεται στην οδό Ευριπίδου 70. Είναι μικρή μονόκλιτη ξυλόστεγη βασιλική, που τοποθετείται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Χαρακτηριστικό στοιχείο της είναι ο αρχαίος, με κορινθιακό κιονόκρανο, κίονας, που βρίσκεται στο Ιερό Βήμα και εξέχει από την στέγη. Η αγία Τράπεζα είναι εντοιχισμένη στην αψίδα του Ιερού Βήματος.

Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στον άγιο Ιωάννη Πρόδρομο και εορτάζει στις 29 Αυγούστου. Οι παλαιοί Αθηναίοι πίστευαν πως ο Τίμιος Πρόδρομος έχει θαυματουργική ιδιότητα ως προς την ίαση από πυρετό. Αναφέρει παράδοση, που διέσωσε ο Δημ. Κομπούρογλους: Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος «στα τελευταία του έστησε μία κολώνα, και στο θεμέλιο της έδεσε όλες τις αρρώστιες με μετάξια λογιώ-λογιώ χρώματα, και τα έχωσ΄ εκεί βαθιά και από πάνω τους έβαλε την κολώνα και είπε: Σαν θα πεθάνω, όποιος αρρωστήσει, να έρθει να δέσει ένα μετάξι στην κολώνα τρεις κόμπους, με ότι χρώμα έχει η αρρώστια του, και να πει τρεις φορές: «Αϊ-Γιάννη μου, εγώ δένω την αρρώστια μου και η χάρη σου ναν τήνε λύσει», κ΄ ευθύς θα γιατρευτεί». Αυτονόητο είναι ότι δοξασίες τέτοιες, που έχουν προχριστιανική προέλευση, δεν είναι θεολογικά ορθές.

<

Το 1917 δυτικά της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη και αριστερά στην οδό Ευριπίδου, σε οικόπεδο που ανασκαπτόταν για ανέγερση οικοδομής, βρέθηκε μωσαϊκό δάπεδο και χριστιανικά γλυπτά του 5ου αι. μ.Χ.

Η εκκλησία σήμερα είναι ενοριακό παρεκκλήσιο του Ναού του Αγίου Δημητρίου Ψυρρή.

Υ.Σ Και του χρόνου για όλους, όσους παρευρεθήκαμε.Και του χρόνου περισσότεροι.

Βιβλίο "Καναβιά - της Νιότης- Συνάντημα" - Ελένη Θ.Π Λουκά, ο χαιρετισμός μου.

 

Στις 10 Μαίου του τρέχοντος έτους, στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου «Καναβιά -της Νιότης – Συνάντημα», της αγαπημένης φίλης Ελένης Θ.Π Λουκά .

                                            φωτ. από το προφίλ της Ελένης

Στην εν λόγω εκδήλωση , όπου η παρουσία του παλμού της Κέρκυρας ήταν αισθητή, είχα την τύχη να παρευρεθώ συμμετέχοντας με έναν εγκάρδιο χαιρετισμό.

Η Ελένη αποτελεί ένα πρόσωπο, με ξεχωριστά χαρακτηριστικά και φυσικά σπουδαία πέννα. Αγαπά τον άνθρωπο, τη φύση, τις παραδόσεις μας, έχει πνεύμα και ψυχή με αρετές σπάνιες , κυρίως για την εποχή μας.

Το έργο της δεν περιορίζεται στη συγγραφή βιβλίων και στις αναρτήσεις, αλλά σε μια πολυποίκιλη δράση για τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Συντονίστρια ήταν η αγαπητή Μαρία Άνθη.

Ομιλήτριες ήταν οι εκλεκτές Κυρίες : Ηρώ Τσιφλάκου και Ευδοκία Παναγοπούλου.

Στο μουσικό μέρος ο Γιώργος Στεργίου, η μουσικοσυνθέτρια Εύα Λουκάτου και οι εξαιρετικοί ερμηνευτές: Κατερίνα Λαμπροπούλου, Κατερίνα Γεωργαλά, Χρήστο Κουρτσιλίδη, Κορίνα Κουρέτα και Αγγελική Μπέκα, που χάρισαν ξεχωριστή συγκίνηση στη παρουσίαση, όπως γράφει η συγγραφέας αλλά και όπως νιώσαμε όλοι μας.

Καλησπέρα σε όλους.

Χριστός Ανέστη.

Αγαπητοί κυρίες και κύριοι, φίλες , φίλοι και γνωστοί,

αποτελεί μεγάλη χαρά και αληθινή τιμή, για εμένα να βρίσκομαι απόψε εδώ, σ’ αυτή την ιστορική αίθουσα, για την  παρουσίαση του βιβλίου «ΚΑΝΑΒΙΑ» , της αγαπημένης φίλης και πολύ αξιόλογης παρουσίας στον γραπτό λόγο, Ελένης Λουκά.

Η Ελένη, ανήκει στα πρόσωπα που ξεχωρίζω εδώ και χρόνια, για το ήθος, τη διακριτικότητα , τη μετριοφροσύνη της , καθώς και για το αληθινό της έργο. Ως πνεύμα ανήσυχο, ασχολείται και αγωνίζεται, για το περιβάλλον, τον άνθρωπο, την παράδοση, την ιστορία και το μέλλον της κοινωνίας.

Το πνευματικό της δημιούργημα , για το οποίο ήρθαμε αυτό το κυριακάτικο απόγευμα στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, ανήκει για εμένα, στα λαογραφικά αριστουργήματα. Αν δεν υπήρχε ο τομέας της Λαογραφίας, θα είχαμε χάσει ένα σημαντικό μέρος, από τις ρίζες μας. Είναι πολύ όμορφα γραμμένο, σε γλώσσα πλούσια και ύφος που έχει ζυμωθεί.Τα κείμενα ευανάγνωστα και τα ποιήματα γεμάτα από νότες λυρισμού.

Ξεκινώντας από την αφιέρωση, του βιβλίου ..

Το βιβλίο το αφιερώνω στα άδικα, αθώα θύματα τού εγκλήματος  των Τεμπών που ζητούν δικαίωση!!γράφει η συγγραφέας.

Ο αναγνώστης προχωρά στις σελίδες, όπου ανταμώνει ένα κερκυραϊκό χωριό, μιας άλλης εποχής, με πολλές δυσκολίες στην καθημερινότητα, αλλά με ένα διαφορετικό επίπεδο στους κοινωνικούς δεσμούς. Σε δεκαετίες, όπου οι σημερινές ευκολίες ήταν άγνωστες, όπως είναι άγνωστο σήμερα , το κάλλος της αρχοντιάς , εκείνης της απλότητας. Έχει επιτευχθεί μια πλήρη αφήγηση για κάθε έκφανση της ζωής,όπως τη φύση, τα σπίτια, τα παιχνίδια,τις δουλειές, τις γεύσεις,τα πανηγύρια,τα παραμύθια της γιαγιάς.

Με συγκίνησε κάθε λέξη, φράση και εικόνα. Δεν σας κρύβω, ότι ξύπνησαν στο νου μου, αναμνήσεις από την Ανδραβίδα όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, καθώς και από το μικρό χωριό της Μεσσηνίας, όπου ήταν το πατρικό της μητέρας μου.

Θα μπορούσα να μιλώ ώρες, για την ΚΑΝΑΒΙΑ και επειδή αυτό δεν είναι εφικτό, εστίασα στη γειτονιά και στο σπίτι. Στις διαφοροποιήσεις και στην ερήμωση που έφερε, η μετοίκηση και η ξενιτειά. Δυο όροι, που κλείνουν βαθιά συναισθήματα, εικόνες και καταστάσεις.

Εύχομαι στην Ελένη, καλή συνέχεια στην εξαιρετική πορεία της.

Εύχομαι σε όλους, υγεία, καλοτυχία, όμορφη διάθεση και πάντα να συναντιόμαστε , στα μονοπάτια του πολιτισμού.

 

 

Βιβλίο 'Αόρατη Πληγή' της Στεύης Τσούτση.

Όπως συνηθίζω εδώ και κάποια χρόνια, μου αρέσει να παρουσιάζω τις σκέψεις και τις εντυπώσεις μου, για τα βιβλία που μελετώ.

Το εικονιζόμενο συγγραφικό έργο των εκδόσεων ΝΙΚΑΣ, με συγγραφέα τη χαρισματική Στεύη Τσούτση, είναι το πιο πρόσφατο βιβλίο που διάβασα.

Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων, συγκεκριμένα 11 διηγήματα, όπου παρουσιάζονται ιστορίες γυναικών με κεντρικό θέμα τις πληγές από όλους τους τομείς. Πληγές από τον έρωτα, τη φιλία, την οικογένεια και τέλος την κακοποίηση.

Πιστεύω ότι σε κάποια ιστορία, θα συναντήσουμε τη φίλη, τη γνωστή, τη συνάδελφο, τη γυναίκα που τυχαία βρήκαμε να κλαίει σε ένα παγκάκι και να ζητά βοήθεια. Δυστυχώς όμως, κάποιες θα βρουν στίγματα -αν όχι όλη- από τη δική τους ζωή.

Επίκαιρο όσο ποτέ, το περιεχόμενο. Με συγκίνησε και τολμώ να αναφέρω ότι θυμήθηκα πόσο τυχερή είμαι στη ζωή μου. Σε έναν κόσμο γεμάτο βία και συνεχώς γυναίκες θύματα, μεταφορικά και κυριολεκτικά, το αυτονόητο...πλέον θεωρείται καλοτυχία και ευλογία.

Η Στεύη γράφει με γλώσσα κατανοητή, δίχως να χρειάζεται να κομπιάζει ο αναγνώστης και δίχως να αναζητά την ερμηνεία των λέξεων.

Η συγγραφέας εστιάζει στο αναγνωστικό ταξίδι, στο νόημα των ιστοριών και στα μηνύματα που πηγάζουν.

Αυτό που σκεφτόμουν διαβάζοντας, ήταν πως για να αποδώσει τόσο αληθινά την κάθε ιστορία, σίγουρα διείσδυσε στον ψυχισμό των ηρωϊδων , σε κάθε τους έκφανση. Κι αυτό είναι ταλέντο!

Γυναίκες γεμάτες με πληγές, ψυχικά μα και σωματικά, υπήρχαν ανέκαθεν. Άλλωστε, δεκαετίεςπριν , όπως και σε αρκετές χώρες σήμερα, η γυναίκα ήταν υποδεέστερο ον , δίχως αξία.

Βέβαια και σήμερα, που έχουν διαφοροποιηθεί οι καταστάσεις, δυστυχώς δεν παύουν να υπάρχουν γυναίκες που ζουν με τις απανωτές πληγές.

Πολύτιμα τα μηνύματα, που έρχονται ως πνευματικά δώρα μέσα από τις σελίδες, του πνευματικού δημιουργήματος, όπως:

η τέλεια σχέση δεν φτιάχνεται με την παράδοση και την υποταγή

τέλεια είναι η σχέση που ξέρει τις διαφορές της και καταφέρνει να τις ισορροπήσει

Ένα βιβλίο, όπου ανοίγει ο νους και προβληματίζεται ο ορίζοντας, έτσι ώστε να συνειδητοποιήσουμε τι σημαίνει αληθινός έρωτας και αγάπη, τι πάθος, τι απόγνωση, τι απογοήτευση, τι λύτρωση.

Εύχομαι στην αγαπημένη μου Στεύη, για πολλά πολλά χρόνια, να αφυπνίζει τις γενιές και τις γυναίκες για το καλύτερο. 

Εύχομαι να είναι καλότυχη σε όλους τους τομείς της ζωής της.

Σοφία Δ. Αγραπίδη

Στρκός Σ.Ξ - ε.α

Ακόμη μια γυναίκα,με βίαιο τέλος..

 

Ακόμη ένας άγγελος, που έφυγε με τόσο βίαιο τέλος.

Ακόμη δυο παιδάκια, που η ψυχή τους θα πονά για πάντα.

Κι ο φονιάς,θα ψάχνει για δικαιολογίες και νομική υποστήριξη.

Ακόμη μια γυναικοκτονία, που λαβώνει την κοινωνία..

Ο Θεός να φυλάει τα παιδιά μας, από τα τέρατα!

Ποιος είναι αυτός που βαφτίζει την αγάπη, κτητικότητα;

Ποιος είναι αυτός που ονομάζει μαγκιά και ανδρισμό, τη βία κάθε μορφής;

Σε πολλές οικογένειες, η συμπεριφορά των αγοριών που χρήζει βοήθεια από ειδικό, φαίνεται από την παιδική ηλικία. Δυστυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις, τα οικεία πρόσωπα εθελοτυφλούν..

Η ζήλεια και η χειριστικότητα, είναι θανατηφόρα αγκάθια..

Κανένας δεν έχει δικαίωμα να βασανίζει και να στερεί ζωές!

Κανένας δεν έχει δικαίωμα, να στερεί τη μάνα από τα παιδιά.

Η κάθε κοπέλα, η κάθε γυναίκα που ερωτεύεται και αγαπά, δεν επιδιώκει την καταστροφή της, ούτε επιθυμεί να μείνου  ορφανά με τον χειρότερο τρόπο ,τα παιδιά της.

Καμιά ανοχή πια!

Όλες οι γυναικείες οργανώσεις, πρέπει να  απαιτήσουν την αυστηροποίηση της νομοθεσίας!

Μια κοπέλα, που δεν θα ξαναδεί τον ήλιο.

Δυο παιδιά με ανοιχτή πληγή.

Κύριοι Αρμόδιοι της Δικαιοσύνης, η κοινωνία εκλιπαρεί ,συνάμα και απαιτεί δικαιοσύνη!

Φτάνει πια, με τα τέρατα που γνωρίζουν ότι μετά από λίγο καιρό, θα βλέπουν πάλι τον ήλιο!!

Με σεβασμό

Σοφία Δ. Αγραπίδη

Στρκός Σ.Ξ - ε.α

Υ.Σ Εύχομαι ολόψυχα τα παιδάκια, η ψυχή της να τα προστατεύσει.

Αν έχει πατρική οικογένεια η κοπέλα, ο Θεός να τους χαρίζει δύναμη.