Φθινόπωρο και ποιητική διαδρομή, της Σοφίας Δ. Αγραπίδη.

 Όπως έχω αναφέρει πάλι, όλες οι εποχές αποτελούν πηγή έμπνευσης.

Το φθινόπωρο όμως φέρει, μια γλυκιά νοσταλγία, μια μελαγχολία για πρόσωπα που έφυγαν,για παιδικά χρόνια με χαμόγελα και τις αθώες ψυχές να τρέχουν, να παίζουν, να ονειρεύονται.

Φθινόπωρο του ταξιδέματος των χελιδονιών και των άλλων διαβατάρικων πουλιών.

Φθινόπωρο των χρωμάτων, των σπόρων της γης, της βροχής που φέρνει κάθαρση και τόσα άλλα ακόμη..

Ακολουθεί το προσωπικό μου , φθινοπωρινό αφιέρωμα (2016 - 2022), τα επόμενα σε άλλο ταξίδι..

2016

1. Εκείνο το φθινόπωρο

Μάτια θαμπά, πικραμένα.

Εκείνο το φθινόπωρο

σαν ξερό φύλλο.

Ύφος αγνό, μαραμένο

στην πίκρα της συννεφιασμένης

Κυριακής.

Κομμένα τα φτερά

πώς να πέταγε;

πικραμένη η μικρή ψυχή.

 

Ξάφνου μια χελιδόνα

της έδωσε για πάντα φτερά.

Τιτιβίζει συνέχεια τώρα.

Οι σκέψεις κάποιες μέρες

σαν τα πουλιά φεύγουν

και γυρίζουν!!

2017

2. Φθινόπωρο

Μουντό το πρωινό συννεφιασμένο.

Κυλούν στα τζάμια οι σταγόνες της βροχής,

φαινόμενο απλό, συνηθισμένο,

γνωστό σημάδι της καινούριας εποχής.

Πέρασε το τρελό το καλοκαίρι.

Σιγά το λένε οι ψιχάλες στα κλαδιά.

Πιο δυνατά στο φύλλωμα τ’ αγέρι,

κυκλάμινα στα δάση, ζωγραφιά.

Φύγαν προς το νοτιά τα χελιδόνια,

τ’ αηδόνια σώπασαν, σκόρπισαν τα πουλιά.

Μέσα στα μισόγυμνα τα κλώνια

έμεινε έρημη και πάλι η φωλιά.

  

Καθώς αντίκρισα τα πρώτα φύλλα,

ξερά να είναι σκορπισμένα στην αυλή,

ένιωσα στο κορμί ανατριχίλα

γλυκιά μελαγχολία στην ψυχή.

3. Φθινοπωρινό σ' αγαπώ

Πόσο μακριά

είναι ο ουρανός

απ' τα γιασεμιά;

Πόσο μακριά

είναι η θάλασσα

απ' τα μάτια σου;

Έλεγες σαν

με κρατούσες αγκαλιάς

στη φθινοπωρινή πανσέληνο

την ώρα που τ' αστέρια

έπαιζαν νυσταγμένα,

τότε που η νύχτα

γινόταν πέπλο

για να κρυφτούν

οι έρωτες δίχως αύριο.

Κι όμως..

όταν ανταμώναμε

έλαμπε το σύμπαν

τα γιασεμιά χόρευαν

κι ανέδυαν μύρο

η θάλασσα ήταν μπρος σου

δίχως φουρτούνες

μ' αγγίγματα νηνεμίας

με υποσχέσεις αιώνιας ενθύμησης

μελωδικές συνθέσεις.

Κάθε τέτοιο καιρό

τα φύλλα στροβιλίζονται

σε ρυθμούς αγιοσύνης

λες και η γη,η θάλασσα,ο αέρας

γράφουν σ' αγαπώ.

4. Κόρη αόμματη στη βροχή

Κανένας ήλιος στη βουβή σκέψη της,

με τα γουργουρητά παιχνιδιάρη γάτου

να χαράζουν την πορείας της βόλτας.

Ιθύμαχος, καθημερινά στον κόσμο.

Κάθε βροχοσταλίδα έδιωχνε το πένθος

στης αόμματης κόρης την καρδιά,

είχε ριζώσει πολλά χρόνια.

Η δυνατή βροχόπτωση της έφερνε το γέλιο.

Ήταν η μοναδική δροσερή αγκαλιά.

Η μόνη βροχή που έγραφε ιστορίες αγάπης.

2019

5. Μια φθινοπωρινή βραδιά

Ως αειφανής οπτασία

μετέτρεψες τη νύχτα σε μέρα,

εισχωρώντας με της σελήνης

την ασημένια ανάσα

στην ταραγμένη λίμνη

της ζήσης.

Τη φθινοπωρινή εκείνη βραδιά

το αεράκι μοσχοβολούσε γιασεμί

κι η κουρτίνα στην κάμαρα

χόρευε σε ρυθμούς ελπίδας.

Τα όνειρα φαλκιδεμένα

στου σκότους το πέπλο,

πάλευαν να ταξιδέψουν,

ιχνηλατώντας στων άστρων το φως.

Κάθε βραδιά ερχόσουν

κι απίθωνες λεμονανθούς

στ' ανθογυάλια του αγγελικού

εσωτερικού της κόσμου.

Αυτό ήταν το γλυκύτερο φιλί.

Λευτέρωσες τα όνειρα

φέρνοντας ελπιδοφόρα κύματα,

αιώνια ανατολή.

6. Βροχής κάθαρση

Ήρθε η φθινοπωρινή βροχή

με σταγόνες κάθαρσης.

Γυάλισαν δέντρα, άνθη

κήποι,καλαμιές.

Όλο το κάλλος δέθηκε

με το ουράνιο τόξο

στα χρώματα της Ίριδας,

διώχνοντας την απαισιοδοξία.

Μοσχοβολούσε η νοτισμένη γη

φρεσκάδα της ελπίδας,

με σκόρπιες αντιθέσεις

και υποσχέσεις δειλινού.

Λούστηκα μ' αισθήσεις

από δροσοσταγόνες

που έσταζαν

αγάπη μ' αγγέλων ύνους.

Καθάριο τώρα το βουνό

λαμπρή η θάλασσα,

προσμένουν τους θεούς

για αιώνια ταξίδια

στα χνάρια της ψυχής.

2021

7. Φθινοπωρινά ταξίδια

Όταν πέφτουν τα φύλλα

τα κλωνάρια γυμνά

δέρνονται στων ανέμων

τα δροσερά χέρια.

Η γη βάφεται

με μυριάδες αποχρώσεις

κι ο κόσμος χορεύει

μαζί τους καθώς στροβιλίζονται.

Αναστέλλονται οι αγάπες

που λούζονταν κάτω απ' τον ήλιο,

μα ανοίγουν οι αγκαλιές

για έρωτες που ανεξίτηλοι μένουν

στης καρδιάς, στου κορμιού,

τις μυστικές διαδρομές.

Όταν πέφτουν τα φύλλα

μια γόνδολα περιμένει

για ρεμβώδη ταξίδια

στη θάλασσα που σχηματίζουν

οι πρώτες βροχές.

8. Σύννεφα και χρώματα

Σύννεφα τρέχουν στον ουράνιο θόλο

άλλα χαριτωμένα κι άλλα απειλητικά.

Χρώματα απ' της μαγικής τούτης 

εποχής, τη συλλογή που οι αέρηδες

ανακατεύουν.

Γκρίζα ανοιχτόχρωμα, άλλοτε σκουρόχρωμα

σαν τους ανθρώπους που προσπαθούν συνεχώς 

να προλάβουν, όσα δεν σημαίνουν "ζωή'.

Πορτοκαλί μόλις που χαράζει

άσπρα λαμπερά τη μέρα,

σαν εκείνες τις ψυχές

που τρέφουν την ελπίδα 

και φωλιά πλέκουν για την αγάπη.

9. Φθινοπωρινές αναμνήσεις 

Μέρες φθινοπωρινές

των ματιών τον βυθό

αυλακώνουν γλυκές θύμισες

εκείνης της μυστηριώδους σιωπής.

Είχες έρθει

ιππέας με τ' άλογό σου

που κάλπαζε τόσο γοργά,

κρατώντας ρόδα

με άρωμα αληθινής αγάπης.

Έβρεχε θυμάμαι

σαν με πήρες αγκαλιά,

ένιωσα τους χτύπους

της καρδιάς μου πάλι.

Είχαν σταματήσει

πριν σε γνωρίσω,

βυθισμένοι στον ορίζοντα

της πικρής μοναχικότητας.

Κάθε βροχή

με λούζει το πάθος

των φιλιών σου,

κάθε θύμηση γραμμένη

στ' άγγιγμα των χεριών σου.

2022

10. Χρώματα φθινοπώρου

Ζωγραφιά στη γη

τα πρώτα κυκλάμινα

τα κίτρινα κρίνα

τ' άη δημητριάτικα.

Θωρώντας τα αρκεί,

με χρώματα αγάπης

ντύνεται το παρόν.

Σε τούτη την παλέτα

μίσος και θλίψη

δεν χωρούν.

Άπειρες οι αποχρώσεις

στα φθινοπωρινά δάση

όσα τα συναισθήματα,

τώρα που το λιόγερμα

με πύρινες γλώσσες

αποχαιρετά τη μέρα.

Γη κι ουρανός

αυτή την εποχή

σαν Θεία μεταλαβιά

γαληνεύουν τις ψυχές

του πλήθους που ποτίζουν..

με χυμούς ανασφάλειας.

11. Φθινοπωρινή μπόρα

 

Θάλασσες προσδοκιών

στις καρδιές μας

η φθινοπωρινή βροχή.

Με μυστικισμό οι στάλες

εισχωρούν στα μελαγχολικά φύλλα

στα πέταλα που μαραίνονται

για να έρθουν νιόβγαλτα

όταν φανεί η άνοιξη.

Οι σκέψεις

αντιφεγγίζουν στο τζάμι

κι όταν θολώνει,

ξάφνου το αέναο ευχαριστώ

σχηματίζεται με μαγικό πινέλο.

Η φλόγινη αστραπή

σαν λύχνος άσβεστου τάματος

φωτίζει τη γη.

Ο ήχος της μπόρας

κάθε που βραδιάζει

σιγοτραγουδά γι’ ανέγγιχτες αγάπες

που συναντιούνται σε κρύφια μονοπάτια.

Κι όταν η ατμόσφαιρα καταλαγιάζει

αναθαρρεύουν οι μικροί σπουργίτες,

ο κόσμος με ψυχανεμίσματα

ονειρεύεται ένα καθάριο

διηνεκές, αύριο..

δίχως τις λάσπες του χθες.

12. Φθινοπωρινές νεράιδες

Ποιο χέρι μαγικό

ζωγραφίζει αυτή την εποχή!

Πόσες νεράιδες υφαίνουν στη γη!

Γεμίζουν τα δέντρα κι οι θάμνοι..

οι καρποί σαν κοσμήματα.

Μαγεύεται ο άνθρωπος

στο καλαίσθητο πρόσωπο της φύσης.

Τα χελιδόνια έφυγαν

μα οι μικροί σπουργίτες

γυροφέρνουν χαρούμενα

από κλαρί σε κλαρί.

Κι όταν οι ψιχάλες

ραίνουν την πλάση

η σκόνη γίνεται γυαλάδα.

Είθε φθινοπωρινές νεράιδες

με σταγόνες καλοσύνης

να ποτίζουν τις καρδιές  μας.

Βιβλίο ΔΟΝΑ ΒΑΛΕΡΙΑ ,Χ.Πετσιμέρης

 

Το βιβλίο που μόλις ολοκλήρωσα την ανάγνωσή του, είναι το εικονιζόμενο.

ΔΟΝΑ ΒΑΛΕΡΙΑ, ιστορική νουβέλα με συγγραφέα τον Χριστόδουλο Πετσιμέρη και τις εκδόσεις άνω τελεία.

Το εξώφυλλο αποτελεί εικόνα από έργο του Άμπραχαμ Στορκ (1644-1708), του Ολλανδού ζωγράφου και χαράκτη.

Ο ήρωας έζησε 700 χρόνια!

Κάποιοι από τους τίτλους των τριάντα κεφαλαίων: 

Ο καταραμένος ναύλος

Μια μάγισσα στον Σηκουάνα

Η βιβλιοθήκη των επτά θαλασσών

Η βεντάλια του Βούδα

Η σφραγίδα της Βεγγάζης

Ναυάγια της μνήμης

Ανθολογία τρόμου

Το βέβαιο είναι πως ο αναγνώστης, ταξιδεύει σε άγνωρες εποχές και θάλασσες, μαθαίνοντας γεωγραφία, καθώς και ανθρωπογεωγραφία, μέσα από έναν  πολύ καλό χειρισμό της ελληνικής γλώσσας, δίχως κουραστικά στοιχεία.Μαθαίνοντας..μέσα από την περιπλάνηση, γνωρίζοντας τα λιμάνια του κόσμου.

Βαδίζει στις σελίδες της ιστορίας, επτά ολόκληρων αιώνων.

Βιώνει την καθημερινότητα των ανθρώπων, όχι μόνο της θάλασσας και του καραβιού, αλλά και της στεριάς. Από τις προλήψεις, τη θρησκεία, το εμπόριο, έως τους τρόπους αντιμετώπισης των ασθενειών, της μακραίωνης ζωής του ήρωα.

Ο έρωτας , η φιλία, αλληλεγγύη, οι προβληματισμοί μέσα από τα γεγονότα, η αγωνία, η νοσταλγία, όλα έχουν θέση , σ' αυτούς τους αιώνες! Η μέθη του ανεκπλήρωτου έρωτα, που αποτελεί ένα είδος δύναμης.

Με το τέλος της ανάγνωσης, ένα είδος μαγείας ,μαζί με μια μυστηριώδη αίσθηση για ετούτο το απίστευτο ταξίδι, είναι που χάρισε τον αναγνώστη, κυριολεκτικά στιγμές μοναδικές.

Πολύ αξιόλογο στο τέλος, το γλωσσάρι!

Αρχή και τέλος η Τεργέστη, που αποτέλεσε το σταυροδρόμι του εμπορίου, της οικονομίας, των περασμένων αιώνων.

Αναμφισβήτητα , πρόκειται για ένα αυθεντικό έργο της θαλασσινής - ναυτικής λογοτεχνίας.

Ευχές για καλά ταξίδια στη ΔΟΝΑ ΒΑΛΕΡΙΑ!

Ευχές για κάθε καλό, στον συγγραφέα , καθώς και στον εκδοτικό οίκο.

Κάποια αποσπάσματα 

1) Μεγάλη ήταν η απογοήτευση που ένιωσα σαν είδα ότι οι Βενετσιάνοι, οι οποίοι έκαναν κουμάντο στην πόλη για δεύτερη χρονιά, είχαν οικειοποιηθεί όλα τα μεγάλα σπίτια της Κάλβολα-μεταξύ αυτών και το πατρικό μου- για τις διοικητικές υπηρεσίες και τις προσωπικές ανάγκες τους.Αισθάνθηκα σαν να μου είχαν κλέψει όλα μου τα χρόνια τα παιδικά.

2) Κόντευα διακοσίων σαράντα ετών και ήξερα καλά μέχρι πού μπορεί να φτάσει η μισαλλοδοξία και ο φανατισμός του πλήθους.

3) Υπήρχε πάντα ενημέρωση σχετικά με το πού βρισκόμαστε και τι επάγγελμα κάνουμε.Δεν ήταν  μόνον φιλίας χάριν,είχε καταστεί υποχρεωτικό απ' όταν συνειδητοποιήσαμε ότι οι μοίρες μας ήταν αλληλένδετες, αφού κάποια στιγμή όλοι μας, μα όλοι, χρειαζόμασταν τη βοήθεια των άλλων είτε επαγγελματικά , είτε οικονομικά, είτε κοινωνικά.

4) Ξέρεις, καπετάνιε, γιατί στον κόσμο τον δικό σας επικρατούν τα ψέματα και όχι οι αλήθειες;Επειδή το ψέμα είναι ελαφρύ και επιπλέει χωρίς δυσκολία. Η αλήθεια είναι πολύ βαριά, και πάει φούντο. Αν μπορούσες να κοιτάξεις τον βυθό με τα δικά μου μάτια, θα τον έβλεπες κατάσπαρτο μ' αλήθειες".

Οι τρεις τελευταίες φωτογραφίες , από τη θαλασσινή συλλογή της Θηρεσίας.

92η Ιππική Έκθεση Ανδραβίδας.Σαν παραμύθι, ο πόλεμος καλά κρατεί..

Στην ιστορική, πολιτιστική, ηθική αξία, της ως άνω Έκθεσης που πλησιάζει τα 100 χρόνια (είχε διακοπεί στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και στην πανδημία  Covid - 19), έχω αναφερθεί πολλές φορές και δεν θα σταματώ να αναφέρομαι όσο ζω. 

Για τον ετήσιο πόλεμο που δέχεται σχεδόν εδώ και δέκα χρόνια, η εκάστοτε δημοτική αρχή, ο Όμιλος Φιλίππων Ανδραβίδας " Ο Σπάρτακος" καθώς και όσοι είμαστε εθελοντές στον Δήμο, επίσης.

Ο πόλεμος γίνεται με διάφορα μέσα σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Όσο πάει και εμπλουτίζεται το υλικό....

Ποιον ενοχλεί ένας φορέας που ασχολείται με το μικρό ή μεγάλο έργο του, δίχως να εμποδίζει τους άλλους φορείς για το δικό τους;

Ποιον ενοχλεί ένας φορέας, που προχωρά την ιππική ιστορία της πόλης, δίχως να ζητά χρήματα από τον Δήμο; 

Αναφέρω δημόσια, ότι εάν ο Όμιλος εμπόδιζε το αληθινό έργο κάποιου άλλου, τότε όχι δεν θα τον υπηρετούσα, αλλά θα στεκόμουν με σθένος απέναντι.

Για τον Όμιλο, το έργο γράφεται εδώ και 11 χρόνια με ντοκουμέντα , τα οποία δεν αμφισβητούνται, όταν άλλοι απλά βρίζουν αντί να δημιουργούν.

Ο σκοπός που συντάσσεται το παρόν κείμενο, είναι για ακόμη μια φορά να ενημερωθούν φίλοι , γνωστοί, άγνωστοι, συμπολίτες και μη, για τις αλήθειες δίχως μνησικακίες, δίχως τους ανούσιους έως γελοίους διαδικτυακούς διαλόγους, δίχως όλες τις εκφάνσεις που αποδεικνύουν την παντελή έλλειψη σεβασμού, στους προγόνους μας και φυσικά στον Θεσμό.Βέβαια η συμπεριφορά μας, εμάς χαρακτηρίζει πάνω απ' όλα.

Το παρόν αποτελεί, επιθυμία ανθρώπων που για τους δικούς τους λόγους, δεν θέλουν να εκφραστούν. Το blog μπορούν να το διαβάζουν , δίχως να φαίνονται τα στοιχεία τους. 

Δεν επιδιώκω  τα likes, διότι αυτό που έχει σημασία είναι η ενημέρωση, η οποία δεν έχει σχέση με την εκδήλωση του like. Είναι κάτι που αποτελεί την εσωτερική ενημέρωση του ιστότοπου.

Με στοιχεία από τα παραμύθια που διάβαζα ως παιδί.

Για να μην εθελοτυφλούμε, ο πόλεμος εναντίον της πραγματοποίησης της Έκθεσης, επιδιώκεται την τελευταία δεκαετία ξεκάθαρα διότι δεν γίνεται κάποιο προσωπικό χατίρι και για όσα άλλα δεν γνωρίζω..Ένα παράδειγμα, που δανείζομαι από τα παραμύθια, είναι η γυναίκα (μπορεί να είναι άνδρας ή άλλο) που νιώθει βασίλισσα και δεν κρατά το σκήπτρο, αλλά προσπαθεί να γυρίσει τη γη ανάποδα, για να ικανοποιηθεί το εγωπαθητικό της όνειρο (έτσι συμβαίνει το τονίζω , στα παραμύθια).

Με έναυσμα λοιπόν αυτήν την απαίτηση, χρησιμοποιεί κάθε κάκιστο μέσον. Ατελείωτα ψέματα, σκευωρίες, ύβρεις, λόγια που δεν ταιριάζουν όταν επιδιώκεται ένας τόσο υψηλός ρόλος. Μάλιστα στα παραμύθια, σπεύδουν και στις μάγισσες.

Το χειρότερο δε, είναι, ότι εμπλέκει πρόσωπα σε στιγμή αδυναμίας της ζωής τους, από προβλήματα και στενοχώριες, κοινώς τα χρησιμοποιεί.

Στη χορωδία εισέρχονται και άλλα πρόσωπα, προσπαθώντας για την αρμονία...πρόσωπα με βασικές αποτυχίες στη ζωή τους, με ¨αγώνα¨ για το κοινό καλό...και αποδείξεις επιδίωξης προσωπικών συμφερόντων.

Διερωτώμαι όπως και η πλειονότητα συμπολιτών και συμπατριωτών, φίλων και γνωστών, η λέξη αυτοκριτική έχει χαθεί εντελώς από το λεξιλόγιο της χορωδίας;

Πως γίνεται περίπου μια δεκαετία ,ενώ αγαπά την πόλη μας ,να μην έχει εμφανιστεί το άλογο της υψηλότατης μορφής και ειδήμονος επί παντός ιππικού θέματος, γνώσης κτλπ; Ποιος το απαγόρευσε;

Πως γίνεται όταν οι υπόλοιποι, θυσιάζουν χρόνο και ότι άλλο, προκειμένου όλα αυτά τα χρόνια να στηρίξουν την Έκθεση (έτσι έκαναν πάντα οι πρόγονοί μας) με δουλειά στο Ιππικό Κέντρο, με φιλοξενία φίλων και ίππων, κάποιοι να θέλουν μόνο το σκήπτρο; 

Ο εθελοντισμός, είναι παντού διαδεδομένος και δεν αιτιολογείται η δυσαρέσκεια..Αν περιμέναμε τα πάντα από τους Δήμους και τις κρατικές υπηρεσίες, σε όλο τον κόσμο,δεν θα είχε γίνει ούτε το 1/3 από εκδηλώσεις κτλπ.

Όσο για τους παρατρεχάμενους..από πότε ο άρχων που δεν προσφέρει τίποτα εδώ και δεκαετίες , στα κοινά και πολιτιστικά της Ανδραβίδας, έγινε και αλογάρης; Εννοείται ότι σε κάθε ηλικία έχουμε δικαίωμα να αποκτήσουμε ενασχολήσεις.Απλά ενασχόληση δεν είναι να μας βαπτίσουν με κάποιο ρόλο, που τελικά εξελίσσεται σε διαδικτυακό υβριστή..

Δυστυχώς υπάρχει μια μεγάλη σύγχυση, στο σκεπτικό όλης της χορωδίας, για την οποία ευθύνονται και κάποιοι τρίτοι...οι οποίοι δίνουν υποσχέσεις και άλλοι που χαίρονται με τον αρνητισμό και τις ανακατωσούρες.

Υπάρχει κάποια σύγχυση..η οποία θέλει να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες μας, μέσα από τον θεσμό, να κάνουμε αντιπολίτευση στον Δήμαρχο (στον κάθε δήμαρχο) με τον χειρότερο και  φτωχικό τρόπο, που είναι η διάλυση της Ιππικής Έκθεσης.

Αλήθεια, ας απαντήσουν στον εαυτό τους, κοιτάζοντας στον καθρέφτη τους όμως...γιατί τόση κακία;Μήπως είναι καιρός, να γιατρέψουν ότι τους βασανίζει; Με πολλή αγάπη το αναφέρω.

Αγαπητοί μου, γνωστοί - άγνωστοι (δανεική προσφώνηση από την πρωτεύουσα..) δεν σας έμαθαν πως ότι σπέρνουμε , θα θερίσουμε; Δεν στρέφετε το βλέμμα προς τον ουρανό , ποτέ;

Έχετε κλείσει τα αυτιά σας, στο καθημερινό θλιβερό ειδησεογραφικό δελτίο;

Δεν σκέφτεστε πως από εδώ είμαστε περαστικοί και δεν αξίζει να βασανίζεστε με την αναζήτηση, καταστρεπτικών τρόπων και τη στρεσογόνα κατάσταση που σας δημιουργεί (οι ειδικοί της ψυχικής υγείας το αναφέρουν, γενικά για τις αρνητικές καταστάσεις), όλη η ψευδής και στημένη φαγωμάρα;

Όταν κάποιος δημιουργεί μόνος του, έριδες δίχως ο άλλος να τον έχει προκαλέσει, δίχως να μαλώνει και να του απαντά, η κατάσταση είναι ειλικρινά , ανησυχητική.

Γνωρίζω πως το ψάρι που είναι έξω απ' το νερό, ταράζεται και πως πετροβολούν το δέντρο που έχει καρπούς.

Γνωρίζω ότι η ζήλεια, προέρχεται από τον θαυμασμό για αυτά που δεν μπορούμε να φτάσουμε. Αντίθετα, εάν προσπαθούμε με καλοσύνη, μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα από τους άλλους.

Λυπάμαι ειλικρινά, λυπάμαι διότι ακόμη και τώρα δεν θέλω να αποδεκτώ τον βαθμό της μνησικακίας.

Ποιος εμπόδισε κάποια κοινή συνάντηση περί Ιππικής Έκθεσης; Γιατί αποφεύγετε τον δημόσιο διάλογο, που αναφέρω εδώ και χρόνια;

Όσο για τα τέρατα της εξυπνάδας, που τονίζουν τον μειωμένο αριθμό αλόγων στην Έκθεση, έχω να θυμίσω το εξής...από το 2011 τα χρηματικά έπαθλα με τα νέα δεδομένα, καταργήθηκαν, τα οικονομικά σχεδόν όλων διαφοροποιήθηκαν προς την κατιούσα.

Ακόμη ότι παλιά, κάθε σπίτι είχε ένα αλλά και δυο άλογα.Τότε που μαγείρευαν (στα περισσότερα νοικοκυριά) στη φωτιά, που υπήρχε αργαλειός και άναβε σε αρκετά σπίτια, η λάμπα με το πετρέλαιο. Ήταν δηλαδή άλλες εποχές!

Άρα , οι σημερινές αλλαγές - επιπτώσεις δεδομένες.

Μακάρι να φωτιστούν κι ας βρίζουν τη γράφουσα, μαζί με όλους τους άλλους.

Όπως είχε πει κάποτε ένας προϊστάμενός μου, που βίωνε παρόμοιες καταστάσεις " και να ασχολούνται αρνητικά μαζί μου, αξία μου δίνουν,καθόσον αφιερώνουν χρόνο".

Προσωπικά νιώθω μεγάλη τιμή, να κατακρίνουν και να υποβαθμίσουν τις προσπάθειές μου, άτομα που βρίσκονται σε άλλον παρονομαστή.

Μακάρι να μας βρίζουν γιατί αγωνιζόμαστε και όχι γιατί θέλουμε να διαγράψουμε την ιστορία μας.

Ειλικρινά ευγνώμων και όπως αναφέρω συνεχώς, θα εύχομαι και θα προσεύχομαι γι' αυτούς.

Δεν διαγράφεται η κοινή καταγωγή, ούτε οι κοινές αναμνήσεις, ούτε οι πλάκες και τα παιχνίδια.

Σε άλλους ζουν σαν όμορφα ταξίδια, στο πέρασμα του χρόνου και άλλους τους στοιχειώνουν , διότι δεν μπορούν να αποτάξουν το κακό.

Aς προσπαθήσουμε όλοι για το καλό του τόπου μας! Ας αφήσουμε τα προσωπικά στην άκρη!

Με σεβασμό και Θεού αγάπη.

Με ιώβειο υπομονή γι' αυτό και δεν εισέρχομαι στο παιχνιδάκι που θέλουν!

Αγάπη μόνο!

Τα επίσημα Α ΙΠΠΟΜΥΡΣΙΝΕΙΑ,φωτογραφίες.

 Οι φωτογραφίες που ακολουθούν, προέρχονται από το επίσημου άλμπουμ του θεσμού και ευχαριστούμε τους αρμοδίους για το μοίρασμα.

Και πάλι συγχαρητήρια και ευχές σε Διοργανωτές, Συμμετέχοντες,Εθελοντές,Παρευρισκόμενους.

Θερμές ευχαριστίες!

Και εις άλλα με υγεία και καλή διάθεση.