Μέρες γιορτής για την Ανδραβίδα.Η πόλη στον παλμό της Ιππικής Έκθεσης.

 Μέρες γιορτής για την Ανδραβίδα.Η πόλη στον παλμό της Ιππικής Έκθεσης.

Πλησιάζει η εορτή της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της. Το πανηγύρι της Αγιά Σοφιάς, όπως έλεγαν οι μεγαλύτεροι όταν είμασταν παιδιά.

Το πανηγύρι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την Ιππική Έκθεση, η οποία πλησιάζει ένα αιώνα.

Σκεπτόμενη, πόσες θυσίες έκαναν οι πρόγονοί μας, νιώθω την ηθική υποχρέωση, που μας θέλει όλους τους Ανδραβιδέους αρωγούς και στυλοβάτες για το ιστορικό ιππικό μας , δρώμενο.

Σκεπτόμενη, τη χαρά της προετοιμασίας εκείνα τα χρόνια..κάτι που γνωρίζουν καλά , όσοι μεγάλωσαν σε οικογένεια με άλογα, όπως η δική μου..με διαπερνά η συγκίνηση της νοσταλγίας όχι για το παρελθόν, αλλά για τα σπάνια ψυχικά τους χαρίσματα, για την αληθινή αγάπη που είχαν προς τον τόπο και την ιστορία.

Δεν ήταν πλούσιοι, μα είχαν γενναιοδωρία και έτσι κάθε χρόνο, η φιλοξενία φίλων και γνωστών, καθώς και των ίππων τους, ήταν δεδομένη.

Καθαριότητα σε σπίτια, σιδερωμένα στρωσίδια, τα άσπρα κεντητά σεντόνια, τα καλά πιάτα, οι κουραμπιέδες και η γιαουρτίνη να μοσχοβολούν στις γειτονιές!Κι όσο για ανήμερα, το κοτόπουλο με τις χυλοπίτες, το παπί ή το χοιρινό με τον κουσκουσέ, τα αρνί στα κλήματα κτλπ!Γεύσεις που δεν ξανάφερε ο χρόνος.

Καθαριότητα στους στάβλους, με έτοιμες τις μπάλες το σανό και μπόλικη βρώμη.

Εκείνες τις μέρες , για χάρη της επιτυχίας της Έκθεσης και της χαράς της φιλοξενίας, ακόμη κι αυτοί που δεν μίλαγαν την υπόλοιπη χρονιά, τα ξεχνούσαν όλα.

Έβγαιναν με την ανδραβιδέικη τραγιάσκα, στην αγορά, και  λεβεντιά περίσσια.

Τα καπηλειά, οι ταβέρνες έσφυζαν από ζωή, κρασάκι, μεζέδες, τραγούδι.

Όσο κι αν άλλαξαν τα χρόνια, όσο και αν τα άλογα δεν είναι τόσα σε αριθμό όπως τότε (εκτός των άλλων, χάθηκαν τα χρηματικά έπαθλα..), μπορούμε όλοι να συνδράμουμε για το καλό , της ανεκτίμητης αυτής παρακαταθήκης , που λέγεται Ιππική Έκθεση. Να συνδράμουμε, με αγάπη για την ιστορία, απόλυτο σεβασμό στα οστά των προγόνων, θέληση για το καλύτερο μέλλον της πόλης μας.

Να είμαστε όλοι παρόντες, αφήνοντας προσωπικές διαφορές, θυμούς και πείσματα, που δεν είναι παράλογο να συμβαίνουν σε ένα κοινωνικό σύνολο.

Άλλωστε εκτός από τις αξίες των προγόνων που μπορούμε και πρέπει να θυμηθούμε, ας μην ξεχνάμε πως όλοι είμαστε περαστικοί κι ως εκ τούτου, δεν κερδίζει κανείς με την αρνητικότητα και την εναντίωση προς τον ιστορικό θεσμό.

Κανένας άλλος δεν φέρει αυτή την υποχρέωση, σε όποια θέση κι αν είναι, όσο εμείς που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στην πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Αχαϊας.

Οφείλουμε να διατηρήσουμε, να αναβαθμίσουμε και να παραδώσουμε στις νέες γενιές την Ιππική Έκθεση. Όμως δεν γίνεται τίποτα εύκολα, αμέσως, ούτε με επίκεντρο τις προσωπικές επιθυμίες. Απαιτείται συζήτηση από κοινού (και όχι οι μισοί ανεπίσημα να αποφασίζουν, δίχως τους αρμοδίους..) που σημαίνει, φορείς και αρχές στο ίδιο τραπέζι, σχεδιασμός – προγραμματισμός, ευθείες κουβέντες και όχι άλλα μπρος , άλλα πίσω..και τότε ο θεσμός να ανέλθει την κλίμακα της αληθινής επιτυχίας.

Για το παρόν, καλούμε φίλους , γνωστούς, άγνωστους που αγαπούν το άλογο, την πόλη, την ιστορία, ώστε να υμνήσουμε το παρελθόν (προγόνους), να εορτάσουμε το παρόν και να πιστέψουμε σε ένα καλύτερο και φωτεινό μέλλον.

Αυτές τις μέρες ας αφήσουμε τις σκέψεις μας, να καλπάσουν ελεύθερες μακριά από οποιαδήποτε μορφή ιδιοτέλειας, συμπάθειες, αντιπάθειες, μικροπολιτικές, πολέμους για τις αρχές κτλπ.

Ας προσπαθήσουμε με τη συμπεριφορά μας, να τιμήσουμε την πόλη μας, που είναι γραμμένη με χρυσά γράμμα τα στην ιστορία.

“Ένι η Ανδραβίδα η χώρα η λαμπρότερη, στον κάμπο του Μορέως ως χώρα γαρ απολυτή κοίτεται εις τον κάμπον,ούτε πύργους,ούτε τειχέα έχει….

Με σεβασμό προς όλους

Σοφία Δ. Αγραπίδη

Στρκός Σ.Ξ ,ε.α - Συγγραφέας